Ўзга сайёралик кундалигидан:
1 Август Корейслар сайёрамизга учиб келишди, 3 соат деганда нанотехнология ёрдамида бункеримизни кодини бузиб киришди ва ҳаммамизга лапша тарқатишди. Лапша ширин экан, лекин ҳаммамизга етмади, шунинг учун корейсларни асирга олдик.
2 Август Америкаликлар келиб 1 соатда хакерлар ёрдамида бункеримизни очиб ҳаммага гамбургер тарқатди, гамбургер ширин экан лекин ҳаммамизга етмади, шунинг учун америкаликларни ҳам асирга олдик.
3 Август. Сайёрамизга ўзбеклар учиб келди 10 минутда лом ва лопатка билан бункеримизи очиб киришди ва ҳаммамизи башарамизга лопатка билан бериб ташашди ва корейслар билан америкаликларни қутқариб олиб кетишди, лопатка аччиқ экан лекин хаммамизга етди хеч ким қуруқ қомади.

Бир банги толни салқинида писта чақиб ўтирган экан, қўлидан бир дона писта ерга тушиб кетибди. Шунда ҳалиги банги пистага қараб:
— Эй, ёнимга кел, - дебди.
Лекин писта жойидан қимирламабди.
Шунда банги:
— Эй, ёнимга кел деябман, - дебди.
Лекин писта жойида туроверибди.
Шундан кейин ҳалиги банги 5-6 та пистани ерга сочиб:
— Ҳой, менга анави пистани ушлаб келларинг, - дебди.

Иккинчи синф ўқувчиси ўртоғига:
— Шу ўқитувчимизга ишонгим келмаяпти-да. Кеча 5+5=10 деяётган эди, бугун эса 7+3=10, деяпти.

— Болтавой, қачон дарсингни қиласан?
— Кино тугагандан кейин.
— Жуда кеч бўлиб кетади-ку?
— Ойижон, ўқишнинг эрта-кечи бўлмайди, дейишади-ку!..

Олимлар тажриба синови ўтказишибди.
Аёлларни қачон гапи тугар экан деб, икки аёлни бир хонали квартирага жойлаштиришибди. Барча керакли озиқ–овқат билан таъминлаб кузатишибди.
1 ой ўтибди, 2 ой ўтибди, 3 ой ўтса ҳамки аёлларни гапи тугамасмиш. Олимлар 5 ойдан сўнг эшикни очиб чиқинглар, деса, ҳалиги аёллар:
— Майли қолганини кейин гаплашармиз, - деб чиқиб кетишибди.

Адвокат қамоқхонага бой мижознинг ёнига келса, мижоз:
— Мана шу чемоданда 1 миллион доллар бор, нима қиласан мен билмайман, шу пулни бериб, судьяни кўндиргинки, қўрқиб турибман узоқ муддатга қамайдими деб, олган пули эвазига менга бир йил қамоқ жазо белгиласин, тушундингми?, - дебди.
Адвокат ўйланиб чемоданни олиб кетибди.
Суд бўлибди, мижоз кутгандек 1 йил қамоқ жазо муддати берилибди.
Мижоз адвокатга:
— Сенга раҳмат, судьяни кўндиришинг росса қийин бўлган бўлса керак, а?, - деса.
Адвокат:
— Ҳақиқатдан судьяни кўндириш қийин бўлди, чунки у сизни бутунлай оқламоқчи эди, берган пулингизга бир йилга зўрға кўндирдим, - деган экан

Маршруткада ҳамма жим кетаётса, бирдан итнинг вовуллаган овози эшитилибди.
Афанди телефонини олиб:
— Ҳа, хотинжон нима дейсан, - дебди.

— Дўстим, узр, машинанг билан озроқ муаммо чиқиб қолди..
— Нима қилдинг?
— Карбюраторига сув кириб кетди.
— Сен карбюраторнинг фарқига борармидинг?! Қани, айтчи, карбюратор қаерда жойлашган?
— Машинангда
— Ҳa—ҳa, Машинам қаерда бўлмаса?
— Дарёда!

Бир савдогар шаҳардан мол олиб, бошқа шаҳарга элтиб, сотиб юрарди. Кунларнинг бирида молларини сотиб бўлди-да, пулини этик қўнжига тиқиб, ўз шаҳрига жўнади. Бундан ўғрилар хабардор бўлиб, унинг пайига тушдилар. Савдогар поездга чиқувди, улар ҳам кетидан чиқишди. Кеч киргач, савдогар бепарво ухлаб ётаверди.
Ўғрилар секин у ётган жойга келдилар-да, «Пул қайси оёғида экан? Ўнгидами, чапидами?» деб, иккиланиб, таваккалига бир оёғини ўткир болта билан чопиб, опқочиб кетдилар. Бирдан вагоннинг ичи тўс-тўполон бўлиб кетди. Йўловчилар савдогарнинг ҳолига ачинардилар. У бўлса ҳадеб «худога шукур, худога шукур» дерди.
— Ие, нимага шукур қиляпсиз? Ахир бир оёғингиз...
— Э қизиқ экансизлар-ку! Пуллик оёғим омон қолибди-да! Шунга шукур қиляпман...

Интернет шу шаклда оммалашиб борса, бир неча йилдан кейин қабр тошларида: "1930 йил: online - 2025 йил: offline", - деган ёзувлар бўлиши мумкин.