Болача онасини ёнига югуриб келиб:
— Ойи, ойи, каравотни тагида ажина бор экан...
— Ҳа, ўғлим, даданг командировкадан келгунигача ўша ажина бизникида яшаб туради.
Афанди боғчасига ўтқазган кўчатларини ҳар куни кечқурун кўчириб, уйига олиб кириб кетар эди. Бу аҳволни қўшнилари кўриб:
— Афанди, бу нима қилганингиз? - дейишди.
— Ўзингга эҳтиёт бўл, қўшнингни ўғри тутма, - деди Афанди.
Ойижон ман мушукчамни топдим!!!
— Жиннимисан қизим, 35га кирдинг, эр топ энди.
Радиога қўнғироқ:
— Салом, мени исмим Тешавой! Мен кеча дипломат топиб олгандим. Ичида 50 минг Евро ва паспорт бор экан. Менимча дипломат эгасини паспорти шекилли, исми Болтавой экан, шу биродаримизга яхшилик қилмоқчиман.
— Ростанам, пулларини қайтариб бермоқчимисиз?
— Йўқ, шу одамни номига бир қўшиқ қўйиб беришингизни сўрайман.
— Ие, қанақа қўшиқ?
— "КАЙФУЕМ" деган қўшиқни қўйиб берсангизлар дегандим!
Ота-онангиз ухлашингиздан олдин сизларга қандай эртакларни айтиб беришарди?
"Институтни тугатганингдан сўнг роса кўп пул топасан" - деган эртаклари ҳамон эсимда...
Бир аёл дугоналари билан янги йилни байрам қилибди ва роса шампанский ичиб, уйига маст ҳолатда кеч қайтибди. Қараса эри ухлаяпти. У хотинини кеч келганини билмабди ҳам.
Хотин дарҳол ноутбукини очиб ўзини ишлатаётганга солибди.
Эри шовқинда уйғониб хотинга:
— Нима байрамда ичиб олдингми?
Хотин:
— Йўқ, дадаси эртага жуда муҳим ишим бор шуни ёзаяпман!
Эри:
— Ёлғон гапирма, алкаш чемодонни ёпиб тезда ухла.
Афанди чарчаб узоқ йўлдан келар эди. Йўлда отлиқ кетаётган маҳалла элликбошисига кўзи тушиб қолди ва ундан илтимос қилди:
— Тўнимни олиб кетмайсизми?
— Майли,— рози бўлди элликбоши,— қишлоққа боргач уни кимга бериб қўйишим керак?
— Тўнимнинг ўзи отдан тушиб, уйни топиб кетади.
— Масхарабозликни қўйинг, Афанди, ҳеч жаҳонда тўн ҳам уйини топиб кета оладими?
— Ахир, унинг ичида ўзим бўламан-да!— деди Афанди.
Кечаси Афандининг уйига қопда буюм кўтарган икки ўғри кирди. Буни пайқаган хотин Афандини аста туртиб:
— Афанди, туринг, уйга ўғри кирди,— деди. Афанди аста шивирлади:
— Жим ёт, мен уйғоқман, овозимизни эшитиб, ўғрилар қопини кўтариб қочиб қолмасин. Мен қопдаги буюмни мўлжаллаб турибман.
Бир куни илон велоcипед миниб кетаётган экан..
Афандининг ити болалаган эди, бир неча кишилар унинг уйига меҳмон бўлиб келиб, сўзлашиб ўтиришар эди. Кучук болалари уйга кириб меҳмонлар билан ўйнашиб, безовта қила бошладилар.
Меҳмонлардан бири ҳазиллашиб:
— Афанди, арзандаларингизга одоб ўргатсангиз бўлмайдими?, — деди.
— Нима қилай, тоғаларини кўриб суюнганларидан суйкалишяпти-да, — дея жавоб берибди Афанди.