Бир киши янги турк гиламини сотиб олибди. Энди уйига кирган ҳар бир одамни оёқ кийимини ечишга мажбур қиляпти.
“Албатта , ахир гилам туркияникида”, дейсизми?
Ҳа тўғри, лекин гилам деворга осилган экан-да...

Лабораторияда сақланаётган скелетлар жанжалашиб қолишибди. Бири иккинчисига дебди:
— Агар мени уриб, бирор жойимни кўкартирсанг, устингдан арз қиламан!

Афанди балиқ тутиб ўтирган ёш болаларга дебди:
— Ҳозир балиқ тутманглар! Ҳозир балиқлар болалайдиган пайт!
Болалар:
— Амаки, буни ўзимиз ҳам биламиз! Биз эркак балиқларни тутяпмиз, - дебди.

Самолётда ҳайвонлар учиб кетаётишган экан. Шер ҳаммасини йиғиб дебди:
— Ким салонда сигарет чекса, самолётдан ташлаб юбораман.
Бир пайт оқ қуш чекиб ўтирган экан. Ёнига қуён келиб:
— Нимага сигарет чекяпсан? Шер кўриб қолса, самолётдан ташлаб юборади, - деса, оқ қуш:
— Қўрқма! Чекавер! Ҳеч нарса қилмайди, - дебди.
Иккаласи чекиб ўтирса, шер келиб қолиб, самолётдан отиб юборибди.
Оқ қуш қуёнга қараб:
— Учишни биласанми? – дебди.
— Йўқ... – дебди пастга тушаётган қуён.
— Учишни билмасанг, нима қилардинг чекиб?! – деб учиб кетган экан.

Афанди қиш куни лодкали мотоциклида дўсти билан кетаётган экан. Бир пайт қараса, дўсти лодка кетаётиб, терлай бошлабди. Афанди ҳайрон бўлиб тезликни оширибди. Дўсти баттар терлайверибди. Шунда афанди дўстидан:
— Нега бунча терлаяпсан? Қиш бўлса...? – деб сўрабди.
Дўсти бўлса томоғи қирилиб:
— Минг лаънат! Лодкангни таги тешик экан, боядан бери югуриб кетяпман, - дермиш.

Икки дўст бирга ўтирса, бири ўрнидан туриб кетаётган экан, наригиси сўрабди:
— Қаёққа кетяпсан?
— Сув ичиб келаман.
— Мени ўрнимга ҳам ичиб кел, - дебди шериги.
Бир пайт сув ичиб келаётган дўсти хурсанд, кулиб келаётганмиш.
— Нега куляпсан? – деса, дўсти:
— Ўзим учун тоза сув ичиб, сен учун лой сувдан ичдим, - дебди.

Йигит ва қиз суҳбатидан:
Йигит:
— Нега хафасан? Сенга ёзмаётганим учун-ми? Истасанг, ҳар куни ёзаман...
Қиз:
— Конспектларимни ёзиб бера олмайсизми?!

Нафақага чиқган бой амаки ов қилгани йўл олибди. Ов қилиб юрса, олдидан бир қурбақа чиқиб, тилга кирибди:
— Мени ўзингиз билан олиб кетинг. Уйингизга олиб бориб, менга бўса ҳадья этсангиз, мен гўзал қизга айланаман...
Амаки ўйланиб туриб:
— Майли уйга олиб кетаман. Лекин бўсани ҳаёлингдан чиқар! Гўзал қизлар тиқилиб ётибди. Гапирадиган қурбақа эса ҳеч кимда йўқ!

Аждарни иккита калласи ўзаро гаплашиб турса, бир киши келиб:
— Нега учинчи каллангиз билан гаплашмаяпсиз? – деб сўрабди.
Иккита калла:
— Уни қўшмаяпмиз. Анчадан бери сотқин бўлиб қолган, - дермиш.

— Адаси, нонни нархи ошибди.
— Э, майли, бир гап бўлар!
Ўзбеклар ҳамма муаммоларни шу гап билан енгиб кетади...