"Иккичи"ларнинг 2 та нарсаси бўлади: машинаси ва уйи.
"Уччи"ларнинг 3 та нарсаси бор: машинаси, уйи ва далаҳовлиси.
Аълочиларнинг 5 та нарсаси бўлади: кал боши, кўзойнаклари, энг кам ойлик иш ҳаққи, қон босими ва кўкрак нишони.
— Ойи, музлатгичдаги гўштдан есам майлими?
— Йўқ болам, у гўштни қора кунларга асраб қўйганман.
— Чойимга шакар солсам-чи?
— Йўқ, шакарни ҳам қора кунларга сақлаяпман.
— Эҳ-ҳ, тезроқ ўша қора кунлар келақолсайди...
— Нега хафасан?
— Телефонимни ўғирлаб кетишди.
— Милицияга бормадингми?
— Бордим, улар олишмапти.
Бир шоир ғазал битиб мавлоно Абдурахмон Жомийнинг ҳузурида ўқиди. Сўнг қаддини ғоз қилиб деди:
— Ғазални подшо саройининг дарвозасига осиб қўймоқчиман, зеро эл аро шуҳрат топса.
— Унда ғазални сеникилигини қаердан билишади? Эл аро машҳур бўламан десанг, ғазалингни ёнига ўзингни ҳам осиб қўй, - деди мавлоно Жомий.
— Сиз бунча аҳмоқлик қилишга қандай улгурасиз?
— Мен жуда эрта тураман.
Бирор инсонга 100 минг совға қилсанг, сендан миннатдор бўлади.
Лекин унга лотореяда 1 миллион ютиб олганингни айтган заҳотинг, қовоғи осилиб қолади...!
Тезюрар поезд. Йўл кузатувчиси ҳар бир купега кириб илтифот билан мурожат қиляпти:
— Чет элликлар борми ?
Барча купеларда "Йўқ" деб жавоб беришибди.
Кузатувчи йўлакка чиқиб бақирди:
— Тешавой! Кондиционерни ўчиравер! Ҳаммаси ўзимизникилар экан!
Бир кампирни шифохонага олиб келишибди.
Шифокор кампирга:
— Сизни ўтган сафар ҳам қўзиқориндан заҳарланишдан даволаган эдим. Нима бўлди? - деса, кампир:
— Ўша қўзиқоринни қолганини еб қўйибман, - дермиш.
Ўқитувчи Абдуллага савол беряпти:
— Айт-чи, бир халта тилла ва бир халта ақл турибди. Қай бирини оласан?
Абдулла:
— Албатта тиллани, устоз!
— Мен ақлни танлаган бўлардим.
— Кимга нима камлик қилса, шуни танлайди-да устоз!
Ихчам, озғин қизларни ёқтирадиган йигитлар диққатига:
Илонларнинг семизи бўлмайди!