Эр хотинига дебди:
— Хотин, агар сени тиш тозалагичингда адашиб мен тишларимни ювган бўлсам, нима қилган бўлардинг?
— Зудлик билан янгисига алмаштирардим! Нима, мени тиш тозалагичимдан фойдаландингизми??? Ростини айтинг!
— Йўқ, йўқ!
— Қуриб кетсин! Энди барибир алмаштиришимга тўғри келади!!!
— Ўғлим, уйга кир!
— Нима қорним очдими?
— Йўқ, совқотдинг!
Ўғил:
— Дада, онанинг кўз-ёши билан, хотиннинг кўз-ёши ўртасида қандай фарқ бор?
— Ўғлим, жуда катта фарқ бор! Онанинг кўз-ёши юракка таъсир қилади, хотиннинг кўз-ёши чўнтакка!
Бир ўсмир йигит уйидагилардан беркитиб сигарет чекар экан.
Ўқишга отланиб чиққан йигит қараса, гугурт уйида қолиб кетибди. Сигаретни лабига қистирибди-да, кўчадагилардан “олов” сўрай бошлабди.
Йигитча бир одамни юзига қарамасдан, сигаретни ёқиб олишга гугурт сўраса, юзига шапалоқ тушибди.
— Ёндими? – дебди ҳалиги киши.
Йигит қараса, рўпарасида адаси турганмиш.
— Ёниш ҳам гапми? Чақмоқ чиқди, - деган экан ўсмир йигит.
— Чебурашка, мени эшитяпсанми? – дебди тимсоҳ Гена.
— Эсинг жойидами? Менга яхшилаб қараганмисан ўзи? Қандай қилиб сени эшитмаслигим мумкин?!
Овчилар гуруҳи ёш йигитни ишга олишибди.
— Қаерни битиргансан? Милтиқдан отишни биласанми? - сўрашибди ундан овчилар.
— Вестминстерни битирганман! Милтиқдан отишни биламан, - дебди ёш йигит.
— Бугун айиқ овлашга борамиз. Ёдингда бўлсан, айиқни кўришинг билан штаб томонга қочасан. Айиқ сени қувлайди. Штабга етиб келганда ўқ узасан! - дебди овчилар бошлиғи.
— Хўп, - дебди йигит.
Ов бошланибди. Айиқни кўрган йигит қоча бошлабди. Айиқ уни қувлабди. Лекин югуравериб чарчаган йигит айиқ томонга ўгирилиб, шартта уни отиб ташлабди.
Буни кўрган овчилар бошлиғи:
— Ақилли экансан! Нишонга ҳам яхши оларкансан! Лекин югуришинг ёмон! Энди штабгача айиқни ўзинг судраб кетишингга тўғри келади! - деган экан.
Оддий балиқ тилла балиққа турмушга чиқибди.
— Энди бизни балиқчаларимиз тилла бўлишадими? – сўрабди оддий балиқ эркак балиқдан.
— Йўқ, - дебди тилла балиқ.
— Нега ахир? Сиз тилла балиқсиз-ку?! – деса, эркак балиқ:
— Чунки мени онам тилла балиқ бўлган эди, отам эмас, - деган экан.
— Хотин, бўлдингми? Бунча имирлайсан? Меҳмонга кеч қоламиз ахир!
— Жуда бесабрсиз-да...! Икки соатдан бери сизга айтяпман-ку, икки дақиқада бўламан деб!
Иккита ёши катта чол-кампирлар бир-бириникига меҳмонга боришибди.
Кампирлар ошхонада пишир-куйдир қилгунча, иккала қария гап бошлашибди:
— Ўтган куни кампиримни ресторанга олиб боргандим. Унга ёқмади.
— Қайси ресторан экан у?
— Эсим қурсин! Ҳозир ёдимдан чиқди... Аёлларга баҳорда совға қиладиган гул номи нима эди?
— Настаринми?
— Йўқ!
— Лолами?
— Йўқ!
— Атир гулми?
— Йўқ!
— Наргис гулми?
— Ҳа!
Чол ошхона тарафга ўгирилиб:
— Наргизахон, ўтган куни биз борган ресторанни номи нима эди?
Ота боласига деди:
— Юқори қаватда турадиган бола билан ўйнама, тарбияси яхши эмас.
— Менинг тарбиям яхшими?
— Албатта яхши-да.
— Ундай бўлса, ўша бола мен билан ўйнаса майлими?