Институтда кириш имтиҳони. Имтиҳон олаётган профессор савол берибди:
— Қани менга тушунтрингчи, электр мотор нега айланади?
— Электр қуввати таъсир этаётгани учун!
— Шу ҳам жавобми?! Нега унда дазмол айланмайди?
— Чунки у айлана эмас.
— Яхши.. Нега унда электр плитка айланмайди? У юмалоқ-ку?!
— Чунки у ғадир-будир. Оёқчалари ишқаланади.
— Тушунарли... Ҳм-м... Лампочка-чи?! Электр лампочкаси! Юмалоқ, силлиқ, оёқчалари йўқ! Нега лампочка айланмайди?
— Лампочка айланади-ку?!
— Қанақасига?!!
— У куйиб қолганда янгисини қўйганингизда айлантириб қўйясизми?
— Тўғри... Ҳақиқатдан ҳам... Айлантираман... Ҳа! Лекин уни мен айлантираман-ку, ўзи айланмайди-ку?!
— Биласизми, бу дунёда ўз-ўзидан ҳеч нарса айланмайди! Ана, электр мотор ҳам айланиши учун электр қуввати таъсир этиши керак!
Мактабда болалар орасида тезлик ҳақида баҳс кетяпти:
Салима:
— Энг тез бу сўз, гапирдингми, бўлди уни қайтариб бўлмайди.
Олимжон:
— Энг тез бу свет, босдингми у ёнади
Тешавой:
— Мени кеча ичим ўтганди... бир сўз ҳам айтолмадим, светни ҳам ёқишга улгурмадим
Болтавой тилла балиқча тутиб олибди ва унга тилагини айтибди:
— Ҳар куни туғилган куним бўлишини истайман!
Икки ойдан сўнг Болтавой қарибди ва вафот этибди.
Икки жинни балиқ овлашарди. Бири каттакон чўртанни тутиб олди-ю, қўрққанидан шеригидан сўради:
— Буни қандай ўлдираман?
— Ия, чўктириб юбор, ўлади-қолади!
Учта йигит уйланибди. Тўйдан бир ҳафтадан кейин йиғилишибди:
Биринчи уйлангани Malibu ҳайдаб келибди. Иккинчиси янги уйли бўлибди. Учинчисидан:
— Сенга нима олиб берди қайнотанг дейишса:
— Мени хотиним қиз бола чиқди, - дебди.
Имтиҳонда домла талабадан:
— Хўш, имтиҳон деганда нимани тушунасиз?
— Имтиҳон бу икки ақлли инсоннинг суҳбати.
— Агар уларнинг бири аҳмоқ бўлсачи?
— Унда икинчиси стипендиясиз қолади-да домла.
Бир киши хотинини кўчада уриб тепиб тарбиялаётса, бир донишманд бу ҳолни кўриб эркакка деди:
— Тақсир, калтак ҳайвон учун. Хотинни жазолашни энг яхши йўли, хотинизни устига хотин олинг, — деса эркак бу гапни яхши тушинолмасдан:
— Кечирасиз, сўзларизга яхши тушунмадим, нима деябсиз? — деса,
Калтак еб турган хотини эрига:
— Чалғиманг дадаси, тепаверинг бу кишига эътибор берманг! — дермиш.
Эр-хотин дам олгани сайёҳатга чиқишмоқчи бўлишибди. Эри уч кун олдин бориб, жой банд қилиб, кейин хотинини чақиришини айтиб жўнаб кетибди. Бориб жойлашиб олибди-да, интернетдан хотинига хат ёзварибди. Лекин эри ёзган хат янглишиб, ҳозиргина эрини кўмиб кеган хотиннинг почтасига келиб тушибди.
Азадор аёл чалғиш учун почтасига кириб хатни ўқибди-ю, ҳушидан кетиб йиқилибди. Мониторда эса қуйидаги матн турарди:
"Салом азизам! Менсиз зерикиб қолмадинми? Келиб жойлашиб олдим. Бу ерда интернет жуда яхши ишлар экан. Шароитлар зўр! Лекин сенсиз татимаяпти. Сенга ҳам жой буюртириб қўйдим. Тезроқ келақол!”.
Қизим бу йигит бечоранинг етимлиги камлик килгандай, яна чўлоқ экан. Унга тегмай қўяқол.
— Лекин кўзлари чиройли экан. Ахир уни ҳам бахтли бўлишга хаққи бор-ку!
— Шуни айтаман-да... ҳаёт унга шунчалик азоб бергани етмагандай, сен ҳам тегиб олсанг, қандай бўларкин?
Бир аёл ўғлини сўкяпти:
— Аҳмоқ, ялқов, дангаса. Ҳудди дадангни ўзисан.
Шу пайт эрининг жаҳли чиқиб:
— Ҳой, нималар деб шанғиллаяпсан???
Аёл:
— Сиз аралашманг! Сизга тегишли гап бўлаётгани йўқ!