Уддабуронлар ҳақида латифалар

— Дўстим, катта-катта концертларга қандай қилиб бепул кириб чиқасиз?
— Чипта текшираётган одамнинг ёнидан орқа тарафга юриб ўтиб кетаман. У мени ташқарига чиқиб кетяпти деб ўйлайди.

Солиқ идорасида:
— Нима учун йиллик даромадингизни беркитдингиз?
— Бўлмаган гап! Нима қилай, “даромад” катакчасига барча рақамлар сиғмас экан.

“Борига барака”дан энергия тежамкор лампочка ютиб олдим.
Уйга келиб, чироққа ўрнатиб кўрдим. Ишламади...
Ростан ҳам энергияни тежар экан.

"Фақат нон билан одамнинг қорни тўймаса керак" - деб ўйлаган ошпаз шашликга озгина гўшт қўшиб юборибди.

Журналист футбол терма жамоаси аъзосидан сўрабди:
— Сиз бу касбда нималарга эришдингиз ва келажакда нима режаларингиз бор?
— Мен бу касбим орқасидан Дубай, Австралия, Япония, Хитой, Қатар ва ...ларга саёҳатлар қилдим. Келажакда Европа бўйлаб саёҳат қилиб, ...
— Орзуларингиз чексиз экан. Энди футбол мавзусига қайтсак, - дебди журналист.

Ўқитувчи фасллар ҳақида гапириб, сўрабди:
— Олма узишга қайси вақт қулай?
Собиров жавоб берибди:
— Боғбоннинг ити боғланган вақт қулай.

Назарбоев Токаевга рулсиз машина совға қилди.
Токаев:
— Нурсултон Абишевич, кечирасиз. Лекин мен уни қандай бошқараман?
— Сен муҳими газни бос! Бошқаришни эса менга қўйиб бер.

Бир мижоз ресторанга кириб официантга:
— Жанжал бўлмасидан менюни олиб кел! – дебди.
Официант ҳайрон бўлиб менюни келтирибди.
Кейин мижоз ҳар гапида “жанжал бўлмасидан уни олиб кел! Жанжал бўлмасидан буни олиб кел!” деяверибди.
Охири официант ундан сўрабди:
— Нега ҳар гапингизда жанжал бўлмасидан…! Деяверасиз. Қачон, нега жанжал бўлади? – деса, мижоз:
— Жанжалми? Энди бўлади. Чунки мени тўлагани пулим йўқ! – дебди.

1945 йилда афанди немисларга асир тушиб қолибди.
— Сўнгги тилагингни тила! – дебди немислар унга.
— Қулупнай есам, армоним йўқ эди, - дебди афанди.
Немислар:
— Майли, қулупнай пишса ейсан, кейин отамиз, - дейишибди.
Қулупнай пишгунича уруш тугаб, афанди омон қолган экан.

Бар ёнида ўтирган қизнинг ёнига бир йигит келиб:
— Яхши қиз, рақсга тушасизми? – деса, қиз нозланиб:
— Ҳа, албатта, - дебди.
Шунда йигит:
— Бориб бироз рақс тушиб келинг! Бўш жой йўқ экан, менга жой керак, - дермиш.