Дода латифалар

Ўқитувчи Музаффардан сўради:
— «Ўғирламоқ» сўзининг ўтган замони қандай бўлади?
— «Ўғирлади» бўлади.
— Келаси замоничи?
— Қамоқ-да!

Янги уйланган аскар уйига бориш учун командирдан бир кунга рухсат олиб, кечаси хотини билан ухлаб ётса, эшик тақиллаб қолибди.
Шунда эри:
— Қарачи хотин ким экан, - деса.
Хотиниям уйқусираб:
— Ухлийвуринг эрим армияда-ю, - дермиш.

Шер ўрмондаги барча ҳайвонларни тўплаб:
— Бундан кейин ҳаммангиз ўзингизга шерик топиб, бир-бирингизни ҳимоя қилиб юринг. Сизларни ҳаммангизни ҳимоя қилиб юришдан чарчадим, - деса
Қуён:
— Шерга кимдан-ким ғинг деса, ўзим адабини бераман, - дермиш

— Кеча бир қуш тутдим, — деб гап бошлади бир лофчи — тумшуғиннинг ўзи нақд ўн олти метр. Қовурғаларидан дарёга кўприк қурдик.
Бошқа лофчи гапга аралашди:
— Агар гапинг рост бўлса, мен ушлаган қушнинг боласини тутганга ўхшайсан.

Муаллим ўқувчиларни огоҳлантиряпти.
— Болалар, ҳеч қачон жониворларни ўпманг! Бу турли касалликларга сабаб бўлиши мумкин. Эшмат шунга мисол келтир!
— Холам, қачон қараса тўтиқушини ўпиб эркаларди.
— Кейин нима бўлди?
— Тўтиқуш ақлдан озди.

Бир қулоги кар бўлган, кичкинтой Лизани, ойиси эркалаб Моно Лиза деб чақирар эди.

Эшмат роддомда деразага қараб бақиряпти:
— Ҳалима, Ҳалимаа, Ҳаалиимаа!
Деразадан Ҳалима қараб:
— Намунча бақирасиз?
Эшмат:
— Туғдингми?
Ҳалима:
— Ҳа, эгиз!
Эшмат:
— Кимга ўхшайди?
Ҳалима:
— Бир-бирига ўхшайди!

Бир куни бир бола кўчада дўстини ураётган экан, шунда бир отаҳон келиб:
— Болам дўстингни нимага уряпсан, деса
Бола айтибди:
— У мени икки йил олдин бегимот деб мазаҳ қилганди, дебди
— Икки йил олдин мазаҳ қилган бўлса, нимага ҳозир уряпсан, дебди
— Бугун зоопаркга бориб бегимот нималигини кўрдим-да.

Китоб магазинига кирган киши сотувчи аёлдан сўради:
— «Эркаклар аёлларни эъзозлаши керак» - деган китоб борми?
— Фантастика бўлими қўшни хонада.

Агар янги бир мартталик ниқоб сотиб олишга эринсангиз, ишонаверинг, эски ниқобингиз узоқ вақт хизмат қилишга мўлжалланган!