Дода латифалар

Кечаси оёқда тура олмайдиган аҳволда маст бўлиб келган ота хожатхонага кириб, ўриндиққа бошини қўйиб ўтириб олса, ҳали уйқуга ётмаган кичкина ўғли адасини кўриб қолиб:
— Ада, хожатга тескари ўтириб олдингиз! - деган экан.

Афанди врач бўлиб ишлар экан.
Бир йигитни боши оғриб Афандини ёнига бориб дебди:
— Бошим оғрияпти, - деса, Афанди уни орқасига укол қилиб қўйибди. Йигит:
— Нега бошим оғриса, орқамга укол қилдингиз? – деб сўрабди.
Афанди:
— Шу укол бошинггача чиқиб боради, - дермиш.

Агар аёлингиз сизни чўнтагингизни текширмаслигини айтса, ишонманг. Бор-йўғи чўнтагингизга аёллар лаб бўёғини солиб қўйсангиз бас!

Алпинистлар тоғ чўққисига кўтарилишяпти. Алпинистлардан бири тўсатдан пастга қулабди.
— Оғайни тирикмисан?
— Ҳа, тирикман.
— Ҳеч қаеринг лат емадими?
— Йўқ, ҳали лат емади.
— Ундай бўлса тепага кўтарил.
— Кўтарила олмайман.
— Нега?
— Чунки мен ҳалиям қулаяпман...!

Ит етаклаб келаётган кишидан бир ўткинчи сўради:
— Итингизни зоти қанақа?
— Полициячи ит, - жавоб берди эгаси.
— Лекин кўринишидан умуман ўхшамайди-ку!? – дебди яна қизиқувчан одам.
— Буни ҳеч ким пайқамаслиги керак. Чунки итим махфий полициячи, - жавоб берибди ит эгаси.

— Ўртоқ, мени ҳам кутиб тур, бирга борамиз.
— Кутолмайман. Бирга ошим бор.

Жаҳли чиққан эр хотинига дебди:
— Нега менга ароқ ичишга рухсат бермайсан!? Ахир кап-катта одамман-ку!
Хотини бўлса:
— Сиз ароқ ичиб олгач, ўзингизни ушлаб туришни билмайсиз! – деса, эри:
— Ҳар сафар ичганимда секин ўрганиб боряпман-да! – дермиш.

Харидор дўконда:
— “Хонаки товуқ тухумлари”... Товуқларни ўзи қани?
Сотувчи:
— Катакда, албатта!
Харидор:
— Нариги дўконда “Хонаки товуқ гўштлари” деб ёзилган экан. Шунга сўраяпман...

Агар сиз ҳар ой олган маошингизни қутичага солиб борсангиз-у, бир йилдан кейин қутичада ҳали анча бўш жой борлигини кўрсангиз, асло ҳайрон бўлманг! Шунчаки, қутича кенгайиб бораётган бўлади...

— Дўстим, бу иссиқлар қачон тугаркин?!
— Қишгача тугаб қолар...