Дода латифалар

Цех бошлиғи ишчиларидан сўрабди:
— Директор келмадими?
— Йўқ, - дебди ишчилар.
— Ҳа майли. Мен хонамда бироз ухлаб оламан.
Бироздан кейин яна чиқиб сўрабди:
— Директор келмадими?
— Йўқ, ҳали келгани йўқ! – деб жавоб берибди ишчилар.
Цех бошлиғи дебди:
— Ҳа яхши. Мен хонамга кириб ухлаб тураман. Хабар олиб туринглар...
Бироздан кейин директор келиб қолибди. Ҳамма ишчилар директорга қараб:
— Қаерларда юрибсиз?! Сизни деб 2 соатдан бери цех бошлиғимиз уйғона олмаяптилар, - дермиш.

Саратоннинг иссиқ кунларидан бирида акула роса чанқапти. Пляждаги барга кириб, муздек пиводан тўйиб ичибди. Кейин елкасига сочиғини ташлаб, чўмилгани денгизга ўзини отибди.

— Алло, эшитишимизча, сиз иш қидираётган экансиз...?!
— Ҳа! Сиз менга иш таклиф қилмоқчимисиз?
— Йўқ. Кредитга уй таклиф қилмоқчиман. Ишга жойлашиб олгач, шу рақамга қўнғироқ қилиб қўйсангиз...!

Ҳайдовчилик гувоҳномасига ўқиётган аёлга инструктор дебди:
— Мен тўхтанг деяпман. Сиз нима қиляпсиз?!
Аёл:
— Тўхтаяпман...
Инструктор:
— Машина тўхтасин, сизни миянгиз эмас!

Қўшнимникига кирсам, хотини қўй гўштидан шўрва қилган экан. Мени кўриб энсаси қотди.
— Адаси келақолинг, овқат пишди, - деди-да, эрига бир косада шўрва, бир лаганда гўшт олиб келиб ёнига қўйди. Қорним оч, нима қилишни билмай, ичимда “Шошмай тур!” деб турсам, қўшним:
— Гўштдан олинг, - деб қолди. Лагандаги гўштга қўл узатиб бир бўлагини тишладим-у, “Вой-дод” деб ерга ағанадим.
Шу пайт қўшним мени кўриб қўрқиб кетди-да, хотинига:
— Сен жодугар мени заҳарламоқчи бўлдингми? – деб ўдағайлаб қувлаб кетди.
Секин ўрнимдан турдим-да, шўрва ва бир лаган гў штни паққос тушириб “Зиқна бўлиш шунақа бўлади!” деб уйимга жўнавардим.

Фейсбук - ақлга ўхшайди.
Ҳаммада бор. Лекин кимлардир ишлатяпти, кимлардир йўқ...!
Ёки Телеграммга ўхшайди. Баъзан ишламай қолади.

— Нега сизлар машқ қилмаяпсизлар?
Боксчиларимиз жавоб беришибди:
— Бизлар рингга чиқганда машқ қиламиз...

Бир куни чироқ ичиб-ичиб, кейин ўчиб қолибди.

Шаҳардаги бутик-дўконларнинг сукунати ичидан баъзида шундай сўзлар янграб қолади:
“Вой, даҳшат-ку!”, “Буниси унданам қимматроқ экан”, “Тилладанми!?”

Ҳофизлар эрталабки наҳор ошидаги хизматларига кеч қолиб, машинада шошиб тўйхонага кетаётишса, орқа ўриндиқда ўтирган шогирди қўшиқ хиргоя қилишни бошлабди. Шунда “Состав” бошлиғи:
— Жим кетгин, асабимни “бузмасдан”! Ўзи кеч қолиб кетяпмиз, - деса, шогирд:
— Ҳа, тўйни эгаси сўраса, биз бир соат олдин бошлаганмиз деймиз, - деган экан.