Дода латифалар

Тунда икки маст кўчада кетаётиб, ёниб турган чироққа кўзлари тушиб қолибди.
1-маст:
— Бу - қуёш, - деса,
2-маст:
— Йўқ, бу - ой, - деб тортишиб кетишибди.
Улар тортишаётса олдиларидан бир одам ўтиб қолибди.
Шунда ҳалиги мастлар:
— Э биродар, бир минут... Анави қуёшми ёки ойми? Биз ҳеч келиша олмаяпмиз, - дейишса, ҳалиги одам:
— Кечирасизлар акалар, мен бу маҳалладан эмасман, - дермиш.

Яхши эр тонгда уйқудан битта ҳаёл билан уйғониши керак:
"Хотинимни кийишга кўйлаги йўқ, мани ухлаб ётишимни қаранг. Тезроқ ва кўпроқ пул топиб, уни хурсанд қилишим керак. Одамлар айтмасин хотини яна ўша аввал кийган кўйлагини кийибди деб. Шарманда бўламиз-а, шарманда!"

Боксчиларни йиғиб, "Бокс соғлиқ учун фойдалими?" деган сўровнома ўтказишибди?
Шундан 10% боксчилар "фойдали" деб жавоб қайтаришибди. Қолганлари гапга тушунишмабди.

Япон олимлари робот ихтиро қилишибди. У робот жиноятчи-ўғриларни ушлар экан.
Россияда синовдан ўтказишса, бир кунда 40 та ўғрини қўлга олибди.
Америкада синовдан ўтказишса, 50 та ўғрини қўлга олибди.
Ипподром бозорига олиб боришган экан, роботни ўзини 1 соат ичида топа олмай қолишибди.

— Дада, бугун мактабда ихчамгина ота-оналар мажлиси бўлади.
— Ихчам деганинг нимаси?
— Си-из, ме-ен ва директор иштирокида...

Бошлиқнинг котибаси:
— Азиз Қодирович, боядан бери телефон жиринглаяпти. Сизни сўрашяптими ёки меними била олмаяпман...
— Бу нима деганингиз???
— Гўшакни кўтарсам, "Дангасани мумкинми?" - дейишади. Билолмаяпман, сизга улаб берайми ёки ўзим гаплашайми...

Ёш йигит қўшни қизга мурожат қилибди:
— Яхши қиз, сизни дастингиздан тунлари ухлай олмаяпман...Туни билан мижжа қоқмайман... Кўзимга уйқу келмаяпти...
Қиз йигитни кўзларига қарай олмасдан, уялиб, ерга боқиб дебди:
— Яхшиси бу гапни мени отамга айтинг. Мени қўлимдан нима ҳам келарди... Отам билан гаплашганингиз маъқул. Ҳаммасини отам ҳал қиладилар. Ахир туни билан магнитафонни адам баланд қилиб эшитяптилар-ку...

Божхона назоратчиси сайёҳга дебди:
— Сумкангизни ичида нима бор?
Сайёҳ:
— Кучугим учун емиш олганман.
— Кўрсам бўладими?!
Сайёҳни сумкаси тамаки, спиртли ичимликлар билан тўла экан.
Назоратчи:
— Нима, кучугингиз шуларни ейди деб ўйлайсизми? - деса, сайёҳ:
— Емаса ўзига қийин! Ўзидан кўрсин... Оч қолади...

Бугун бошлиғимни олдига кириб, маошим икки баравар ошишини истаётганимни айтсам, у менга шундай деди:
— Кўзгуни ёнига пулларингни қўйгин-да санаб чиқ! Аниқ ошади!

Отаси 7 ёшли ўғлига дебди:
— Сенга неча мартта айтганман, гугуртни ўйнаш мумкин эмас деб!?
Ўғли:
— Мен уни ўйнамадим. Мен сигаретимни ёқиб олдим, ада! – деган экан.