O‘rmonda katta bayram bo‘layotgan ekan. Hamma hayvonlar xursand! Ayniqsa, ayiq hammadan ko‘proq quvonib yurganmush. Nima gapligini so‘rashsa:
— Masha turmushga chiqyapti, - dermish ayiqvoy.
Bir kuni o‘rmonga bo‘rilar to‘dasi bostirib kelibdi. Daraxt panasida berkinib yotgan quyonni ushlab olib, unga:
— O‘rmondagi eng yuvvosh jonzodni yeymiz, - deyishsa,
— Agar sherga tegsalaring, yirtaman!, - debdi quyon.
Yaqindagina haydovchilik guvohnomasini olgan yigit mashinasini burib olishga qiynalib tursa, bir yosh bola o‘tib qolibdi:
— Hoy bola, mashinamni haydayman, qarab tur. Agar simyog‘ochga tegsa aytasan, xo‘pmi?
— Ho‘p bo‘ladi, haydang, haydayvering, - debdi bola.
Bir vaqt "qars" etgan ovoz chiqsa.
— Tegdi amaki, - dermish.
Abdurayim tog‘a eski zaparojets mashinasida ketayotib, bexosdan yangi malibuni orqasidan urib yuboribdi.
Malibuni haydovchisi avtomobilidan jahl bilan tushib:
— Mashinamni dabdala qildingiz-ku, tuzatib berasiz, - deb baqira ketdi.
Abdurayim tog‘a esa pinagini buzmay:
— E, qanaqa odamsan? Tirik qoldik, soppa-sog‘miz shukur qilsang-chi. Mashina temir bo‘lsa, topiladi, - debdi.
Bu ham yetmagandek, Abdurayim tog‘a mashinasi ichidan aroqni olib, - salomat qolganing uchun, - deb malibuning haydovchisiga ichirib yuboribdi.
Shunda mashinasi pachoq bo‘lgan malibu egasi:
— Siz ham ichmaysizmi amaki?, - desa
— Shoshmay tur, GAIlar kelib-ketishsin, - dermish...