— Behuda kutyapsan, bolam. Bu avtobus faqat bayram kunlari yuradi, - dedi kampir bekatda turgan o‘smirga.
— Bugun mening tug‘ilgan kunim, - dermish bola ham...
Ashaddiy futbol muhlisi bo‘lmish Abduraim tog‘adan jurnalist intervyu olmoqda:
— Abduraim tog‘a, futbol terma jamoamiz haqida nimalar deya olasiz?
— So‘kinib gapirsam bo‘laveradimi?
— Yo‘g‘-a, axir bizni millionlab odamlar tamosha qilishadi-yu!
— Unaqada, hech narsa deyolmayman.
Uchta hindu gaplashmokda:
Birinchisidan so‘rashibdi:
— Seni isming nima?
— Iztopar.
— Nimaga iztopar?
— Odam va hayvonlarni izidan topganim uchun.
Ikkinchisidan so‘rashibdi:
— Seniki nima?
— Ucharot.
— Nimaga ucharot?
— Otdan ham tez yugurganim uchun.
Uchinchisidan so‘rashibdi:
— Seni o‘zingni isming nima?
— Lochinko‘z.
— Nega lochinko‘z?
— Buni tarixi uzun, angliyaliklar bizga hujum qilib, ko‘pchiligimizni asirga olib, qamoqqa tashlashdi. Oradan bir hafta o‘tib, atrofimizda to‘siq yo‘qligini birinchi men ko‘rgandim. Shuning uchun ismim Lochinko‘z.
— Tug‘ilgan kuningga nima sovg‘a qilsam ekan, nevaraginam?
— MP3 qo‘shiq yozilgan disk sovg‘a qila qoling, enajon.
— Senga qanaqasi yoqishini bilmayman-da.
— Eshitib qo‘ring-da, o‘zingizga yoqmaganlarini tanlab olavering.
Shoshilinch yordam shifoxonasi. Vrach kelgan kasallarni ko‘ra boshladi. Hammasi bosh jarohati bilan.
Birinchi kasaldan so‘radi:
— Nima bilan urishdi?
— Skovorodka bilan...
Ikkinchisidan so‘radi:
— Siznichi?
— Skovorodka bilan...
Uchinchisi ham, 4-si ham, 5-ham shu javobni berdi.
— Nima balo epidemiyami bu? - hayron bo‘ldi vrach.
— Yo‘q, hov anavi komada yotgan odamni ko‘ryapsizmi? O‘sha xotinidan qochib yig‘ilib turgan odamlar orasida yashirinmoqchi bo‘ldi. Odamlar esa biz edik..
Bir qiz ko‘chada ketayotsa, o‘g‘ri qizni bir qo‘lini kesib ketibdi. Militsiya xodimi kizdan:
— Nega bir qo‘lizni kesib ketishdi?
Qiz:
— Qo‘limda tilla uzuk va tilla braslet bor edida.
Militsiya:
— Nega baqirmadiz? Odamlarni yordamga chaqirmadiz?
Qiz:
— Bari tishlarim tillodan, boshimni olib ketishsa, o‘laymi? - dermish.