Latifa.uz saytida eng ko'p ovoz olgan latifalar ro'yxati.
Ona qizini urishayapti:
— Man sanga kechasi ko‘chada yurishga ruxsat bermiyman. Bilasanmi san endi 17 ga kirding, man sani yoshingda...
— Bilama-a-n oyi, bilaman. Siz mani yoshimda uyda o‘tirgansiz, chunki u paytda man 5 oylik chaqaloq bo‘lganman.
Dada televizorni yoqaylik.
— Jim o‘tir. Tog‘ang o‘lgan uyat bo‘ladi.
— Oyi televizorni yoqaylik.
— O‘g‘lim, tog‘ang o‘ldi. Mumkin emas.
— Aka, televizorni ko‘raylik.
— Dadam, oyim aytishdi-ku tog‘am o‘lganini. Jim o‘tir.
— Nima tog‘amdan boshqa hech kim televizor yoqishni bilmaydimi?
Afandi bog‘ida o‘tin qilib, kechqurun boltasini yelkasiga tashlab ketayotgan edi, yo‘lda bir hovlidan it chiqib, Afandiga tashlandi. Afandi bolta bilan itni chopib o‘ldirdi. Itning egasi chiqib Afandini tutdi:
— It sizni talagan ekan, boltaning sopi bilan urib haydasangiz ham bo‘lar edi-ku!
— It dumi bilan qopsa, boltaning sopi bilan urar edim, beti bilan qopgandan keyin, men ham boltaning beti bilan chopdim-da! O‘zidan ko‘rsin!
Afandining ko‘zi xira bo‘lib qolgan edi, odamlar unga ko‘proq yong‘oq yeyishni maslahat berishdi. Afandi bozordan yarim qadoq yong‘oq olib, asta chiqib ketayotgan edi, ro‘parasidan bir bola chiqib salom berdi. Afandi alik olib, bolaga bitta yong‘oq berdi-da, sevinib dedi:
— Salom bergan bolalarni juda yaxshi ko‘raman. Qani endi, boshqa bolalar ham senga o‘xshash salom berishni bilishsa!
Bola nariroqqa borib ingichka ovozda salom berdi, Afandi yana yong‘oq uzatdi, ko‘chaning o‘rtasiga yetmasdanoq bola yo‘g‘on tovushda salom berib, yana bir yong‘oq oldi, tor ko‘chaga burilmasdan xirillagan tovush bilan salom bergan edi, Afandi bilib qolib:
— Salomni yong‘oqqa alishib yeb, tomog‘ing og‘rigan shekilli, tovushing chiqmayotibdi, yong‘oq yema!— dedi.
Bozorga non olgani tushuvdim, non sotayotgan qizlarning gaplaridan hayratga tushib qoldim. — Oka, keling, maniki yumshoq, voy, kelin, maniki sutlik, maniki dumaloq, keling maniki katta... keyin yana biri, — ishonmasangiz ushlab ko‘ring deydi.
Pessimist qorong‘u tunnelni ko‘rdi.
Optimist tunnelni va uzoqdagi nurni ko‘rdi.
Realist tunnelni, nurni va yaqinlashib kelayotgan poyezdni ko‘rdi.
Mashinist esa relsda o‘tirgan uch ahmoqni ko‘rdi.
Bir skelet ikkinchisiga qarab debdi:
— Sen qanaqa odamni skeletisan?
— Men semiz odamni skeletiman.
— O‘zingchi?
— Men oriq odamning skeletiman, - debdi.
Skameykada bir skelet o‘tirgan ekan, xaligilar:
— Uka, siz qanaqa odamni skeletisiz, - desa:
— Tog‘a men skelet emas, studentman dermish.
Bir ayol shifokor ko‘rigida:
— Doktor, tosh oynaga qarab o‘zimni ko‘rsam ko‘nglim aynayapti. Bu nimadan ekan-a?
— Demak, ko‘zingiz juda yaxshi ko‘radi.