Doda latifalar

Ikki doʻst suhbatlashmoqda:
— Doʻstim, mana seni 37 ta bolang bor ulardan nima foyda koʻrding? - debdi.
Doʻsti:
—Eh doʻstim, hamma foyda shularda-ku!
— Qanday qilib?
— Agar ichib kelsang, xotining oʻqlov koʻtarib senga tashlanadi. Shunda talpani ichiga oʻzingni otasan, - dermish.

Laboratoriyada saqlanayotgan skeletlar janjalashib qolishibdi. Biri ikkinchisiga debdi:
— Agar meni urib, biror joyimni koʻkartirsang, ustingdan arz qilaman!

— O‘g‘lim, nega eng past baholar nuqul senga nasib qilaveradi?
— Yaxshi baholarni muallimamiz chetga eksport qilayotgan bo‘lsa kerak.

Eri baliq oviga ketayotib, xotiniga:
— Men ertaga qaytaman, - debdi.
Aksiga olib, oʻsha kuni yomgʻir yogʻib qolibdi. Telefonini olib qarasa quvvati tugab qolibdi. Doʻstini telefonidan xotiniga qoʻngʻiroq qilsa, xotini goʻshakni koʻtarib:
— Allo, men ketyapman! – debdi eri.
Xotini shoshib-pishib:
— Kelavering! Ahmoq erim shu yomgʻirda baliq oviga ketdi, - dermish.

Tez yordam mashinasi katta yoʻlda bir itni urib yuboribdi.
It oʻlib yotsa, atrofiga odamlar toʻplanib ketishibdi. GAI xodimi nima qilishini bilmay, tez yordam mashinasidagi vrachga:
— Siz ayting. Odamlar tarqalishsin! – desa, vrach:
— Bu yerda faqat marhumning yaqinlari qolsin. Qolganlar ketaversin, - degan ekan.

Hurmatli erkaklar! Xotiningiz bozorda qimmat ko‘ylak kiyib olib, “Shuni olib berasiz!” deb turib olishsa, buni yo‘li juda oddiy.
“Juda chiroyli ko‘ylak ekan-ku, seni semiz qilib ko‘rsatyapti” desangiz bas! Bir zumda bunday katta chiqimdan qutulasiz-qo‘yasiz...

Qaynona keliniga tanbeh beraverarkan:
— Ovqat qilishni bilmaysiz! O‘g‘lim bechora bemaza ovqatlarni yeb, umri o‘tyapti! Sizdek xotin bilan yashab yuribdi bolam... Men sizni yoshingizda...bilasizmi?!
Kelin:
— Bilaman oyijon. Huddi meni yoshimda siz adajonni qirqini o‘tkazgan edingiz.

— Dadajon, ertaga tug‘ilgan kunim. Menga biror nima olib berarsiz. Nima olib berishingizni ertaga turganingizda aytaman.
— Qizim, men ertaga uyqudan turmayman! Indinggacha uxlayman!

Bir yaxshi chizadigan rassom devorga pivobarni rasmini chizib, oldida odamlar navbatda turganini chizib qo‘yibdi. Bir mast kelib, ertalabgacha navbat kutib turibdi.

Buvisi 18 yoshli nabira qizi ko‘chadan yarim kechada kirib kelganini ko‘rib, tanbeh bermoqchi bo‘lib debdi:
— Yoshing 18 da bo‘lsa. Qachongacha bu ahvolda ko‘cha sang‘ib yurasan?!
Nabirasi:
— Menimcha, 20 yoshgacha yursam kyerak....
Buvisi:
— Keyin-chi???
— Turmushga chiqib ketaman, buvijon!