Дода латифалар

Ҳурматли ҳайдовчилар!
Агар сизни ГАИ тўхтатиб, "Охирги 24 соат ичида спиртли ичимлик ичдингизми?" деб сўраса, асло соатга қарай кўрманг!

Пляжда ўтирган амакини ёнига жаҳл билан келган киши ундан сўради:
— Анави менинг туфлигимга сув тўлдираётган ўғлингизми?
Амаки жавоб берибди:
— Йўқ. У жияним. Ана ўғлим, иккинчиси пойига қум тўлдиряпти.

Такси жуда секин юриб бораяпти. Йўловчи тоқатсизланиб, ҳайдовчидан сўради:
— Наҳотки тезроқ юришнинг иложи бўлмаса?
— Менми? Юра оламан. Лекин машинадан тушгим келмяпти-да!

Бир боланинг отаси уйни деворларини бўяётган экан. Онаси болага:
— Ўғлим кўриб, ўрган! Катта бўлганингда шу ишларни сен қиласан, - дебди.
Бола жавоб қайтарибди:
— Катта бўлгунимча дадам деворни бўяб бўлмайдиларми? - дермиш.

Бир куни одам тана аъзолари пенсияга чиқишни бошлабди. Кўз ўрнидан туриб айтибди:
— Менга пенсия беринглар. Кўрмай қолдим...
Қулоқ ҳам қўлини кўтариб дебди:
— Менга ҳам нафақа керак. Эшитмай қолганимга анча бўлди...
Узоқдан кимнидир овози келибди:
— Менга ҳам, менга ҳам пенсия керак!
Тана аъзолари дейишибди:
— Қўл кўтариб гапир! Кимсан ўзи?! Сени кўрмаяпмиз!
— Кўтарила олганимда пенсияга чиқмасдим, - дебди минғирлаб.
Кейин қарашса, у тана аъзолари - қўллар экан.

Кўчада ота-онаси билан кетаётган болакай ҳадеб йиғлаб, инжиқлик қилаверибди. Шунда онаси боласига қараб:
— Ҳадеб йиғлайверма! Бўлмаса анави аёлга бервораман, - деса, шу пайт болани адаси йиғлашни бошлаб юборибди...

Хотин эридан сўрабди:
— Адаси, мен сизга қайси чиройли, ёқимтой жониворни эслатаман? - дебди нозланиб.
Эри хотинига тикилиб туриб:
— Яхши эслатдинг! Бир пиёла сут олиб келгин... – деган экан.

Бир йигит Гули исмли қизга уйланибди. Янги куёв болани ёнига дўстлари келиб:
— Қалесан ўртоқ? Кимга уйландинг? - деб сўрашибди.
Куёв бола:
— Гулига - деса, дўстлари:
— Вой,ўша енгилтак Гулига-я? У яхши қиз эмас, жуда ҳулқи бузуқ қиз-ку! - дейишибди.
Куёв индамай кетибди. Бир пайт дўконга кирибди. Сотувчи:
— Ие, куёв бола келсинлар... Нима хизмат? Ҳа айтганча, кимга уйландингиз?
— Нариги маҳалладаги Гулига...
— Вой, чатоқ иш бўлибди-ку... У қиз яхши қиз эмас, енгилтак-ку?!
Куёв бола жуда хафа бўлиб ўтирса, бошқа шаҳарда яшовчи таниши келиб қолибди. У ҳам кимга уйланганини сўрабди. Куёв ҳар доимгидек, ёмон гап-сўзларни эшитибди.
Боши оғриб кетган йигит дорихонага кирибди. Дорихонадагилар ҳам:
— Куёв бола, муборак бўлсан! Ким экан у қиз? - деб сўрашса, куёвни жаҳли чиқиб кетиб:
— Бир кўчада қолган, расво, енгилтак, фоҳишага уйландим!!! - деб дод сола бошлабди. Шунда дорихонадагилар бир-бирига қараб:
— Оббо, қўшни маҳалладаги Гулига уйланган шекилли? - дермиш.

Кунларнинг бирида фермернинг оти касал бўлиб қолибди. Ҳар қанча даволаса ҳам тузалмабди. Ветеринар врач олиб келиб кўрсатса, врач отхонадан ташқарига дебди:
— Ҳозир битта дори ичираман, эртага оёққа турса-турди. Турмаса, сўйиб юборинг!
Бу гапни ҳовлида юрган хўроз эшитиб қолибди. Отхонага кириб, бор гапни отга айтиб берибди.
Эртаси куни эгаси кирса, от зўрға оёққа турибди. Отнинг эгаси чўнтагидан телефонини олиб:
— Алло, доктор. Отим тузалди. Келсангиз, суюнчисига хўрозимни сўйиб, бир мазза қилиб ўтирардик, - дермиш.

Бир куни ўзбек, рус, қозоқ йигитлар йиғилишибди. Уччаласи ким ўзи ёқтирган нарсани олиб келишга келишишибди! Ҳар тарафга тарқаб кетган йигитлар, бироздан кейин қайта бошлабди.
Ўзбек ёқтирган дўпписини, рус эса бувиси тўқиб берган пайпоғини кўтариб келибди. Қозоқ эса кеч қолаётган экан.
Ўзбек билан рус ким нима олиб келса ҳам, уни совға қилиб юборишга келишиб олишибди. Шу пайт рус кулаётган экан, ўзбек:
— Ҳа, нима бўлди? - деса,
— Қара, қозоқ хотинини олиб келяпти, - дермиш.