Мен жуда камтарин одамман!
Бир уюм ювилмаган идиш-товоқлар турганини кўраман-у, ичимда “Бу идишларни эгаси мен эмасман!” деб индамасдан уйга кириб кетавераман.
Бир одамни хотини эрига дебди:
— Адаси озмоқчиман! Белимга обрач олиб келиб беринг...
Эри “Хўп” деб, эртасига обрач олиб келиб берса, хотинини белига шундоқ лойиқ келибди. Хотини “Вой! Нега бунақасини олиб келасиз?!” деб минғирласа, эри хурсанд бўлиб:
— Ана хотин кўрдингми? Сени размерингни топибман! Лоп-лойиқ келди-я... Кўйлак олиб бермасам ҳам ўлчамларингни яхши биламан, – дермиш.
Бир аёл дугонасига қўнғироқ қилиб нолибди:
Қизим тарбиясиз бўлиб кетяпти. Энди 16 га тўлди-ю, очиқ-сочиқ кийиниб олиб ярим тунгача кўча санғийди... Мана, бугун мени 30 ёшга тўлганим билан табрикламади ҳам...