Дода латифалар

— Нима учун баъзи одамлар чақмоқ бўлаётганида ўзига оро бериб, тек туришади?
— Ҳайратланаётган бўлиши мумкин.
— Йўқ. Улар кимдир тепада селфи қиляпти, деб ўйлашади.

Бир аёл шифокор ёнига келиб дебди:
— Доктор менга ёрдамингиз керак!
— Нима шикоятингиз бор?
— Тўйдан кейин кўзим умуман пулларни кўрмайдиган бўлиб қолди...

Олдинда ёз фасли! Сиз дам олишга ким билан бормоқчисиз?
Шарттаки биланми? “Дам олишгами? Гап йўқ, кетдик!” дейди.
Мижғов биланми? “Яна ким боради? Нима овқат еймиз? Нечта кийим олиб кетиш керак? Ҳаво қанақа бўларкин?” дейди.
Инжиқ биланми? “Агар яхши ухлай олмасам қайтиб келаман...”дейиши аниқ!
Баҳоначи одам билан бормоқчи бўлсангиз: “Дам олиш кунлари бандман. Келаси ҳафта ҳам ишларим бор. Кейинги ой ҳам банд бўлсам керак. Умуман кейинги йил ҳам, кейинги ҳаётимда ҳам...” дейган жавобни кутинг.
Ҳисобчи одам биланми?: “Қанча пул кетаркин? Нечи килограмм гўшт оламиз?” деса,
боришни умуман истамаган одам: “Аниқ билмиман... Вақтим бўлармикин...? Кейинроқ ўзим қўнғироқ қивараман...” дейиши турган гап!

Ҳайдовчилик гувоҳномасига ўқиётган аёлга инструктор дебди:
— Мен машинани тўхтатинг десам, сиз нима қиляпсиз?
Аёл:
— Тўхтаяпман-ку?
Инструктор:
— Машина тўхтасин, миянгиз ишлашдан тўхтамасин!!!

— Алло, устахонами?
— Ҳа, лаббай?
— Телефонимни таъмирлашга бериб кетган эдим.
— Ҳали таъмирлаб бўлмагандик...
— Бўпқолдими ўзи?!
— Энди бошлаймиз.

— Ҳурматли ҳайдовчи, нима учун кўча бошидаги юқори тезлик 50 белгисига амал қилмай келяпсиз?
— Ўртоқ командир, машинани 250 км/с тезликда ҳайдаганимда, бу белги умуман кўринмас экан, ишонаверинг!

Иккита генерал футбол ҳақида суҳбат қуришмоқда:
— Сизга қайси команда ёқади?
— Сафлан!

Бир қизалоқ кўзгунинг олдида кўзини юмиб турганмиш.
Онаси келиб:
— Нима қилиб турибсан? – деса, қизи:
— Қандай ухлашимни томоша қиляпман, - дебди.

Йигит билан қиз учрашувга чиқиб, айланиб юришган экан. Бир пайт қиз йигитга:
— Совуқотдим, - дебди.
Йигит дарҳол эгнидаги костюмини ечиб, қизга берибди. Бироздан кейин қиз яна совуқотаётганини айтибди. Йигит кўйлагини ҳам ечиб берибди. Шу пайт уларни ёнидан қизнинг отаси чиқиб қолибди. Шунда қиз йигитга қараб:
— Бўлди дадам тўйимизга рози бўладилар. Лекин ҳозир тез қочинг! – дермиш.