Дода латифалар

Бир киши “Microsoft” компаниясига фаррош бўлиб ишлаш учун келибди. Кадрлар бўлимида у бир нечта тестлардан, суҳбатдан ўтибди ва унга дейишибди:
— Табриклаймиз, сизни ишга қабул қиламиз. Бизга ўз e-mail'ингизни қолдиринг, иш жадвали ҳақида маълум қиламиз.
— Кечирасиз, менинг компьютерим йўқ,– дебди бояги киши, – электрон почтам ҳам йўқ.
— Афсуски, у ҳолда сизни ишга қабул қилолмаймиз. “Microsoft”нинг барча ходимлари билан e-mail орқали алоқа қиламиз ва ишимизнинг асосий қисми компьютерлар билан боғлиқ. Шунинг учун сизни ишга ололмаймиз. Бечора киши ташқарига йўл олибди ва компьютер учун қандай қилиб пул топишни ўйлай бошлабди. Чўнтагида атиги 30 доллар пули бор экан. Қараса, нарироқда бир фермер боғидан териб келган олмаларини сотаётган экан. У 10 кило олма сотиб олибди ва гавжум кўчалардан бирига бориб олма сота бошлабди. Икки соатда унинг пули икки баробар, олти соатдан кейин эса 10 баробарга кўпайибди. У “Microsoft”га ишга кирмасдан ҳам яшаш мумкинлигини тушунибди. Бир қанча вақтдан кейин эркак автомобиль сотиб олибди, аввалига кичик дўкон, кейинроқ магазин очибди. Беш йилдан кейин супермаркетлар тармоғини ташкил қилибди.
Шундан сўнг у бизнесини суғурта қилдирмоқчи бўлибди, суғурта агенти эса ундан электрон почтасини қолдиришни сўрабди.
Бизнесмен худди бир неча йил олдинги сингари унда e-mail ҳам, компьютер ҳам йўқлигини айтибди.
– Қойил! – дебди суғурта агенти, – компьютерингиз йўқ бўла туриб шундай бизнесга эга экансиз! Агар компьютерингиз бўлганида, ким бўлардингиз экан?!
Бизнесмен унга жилмайиб жавоб қайтарибди:
– У ҳолда “Microsoft”да фаррош бўлардим.

Бир ўқитувчи синфига:
— Ким жинни бўлса доскага чиқсин, - дебди.
Шунда бир бола чиқибди. Ўқитувчи сўрабди:
— Ҳа, жиннилигини тан олдингми?
Шунда бола:
— Йўқ мен ҳам сизга қўшилай, - дебди.

Ҳамма жойда кўзимга ГАИ ходимлари кўринадиган бўлиб қолибди:
— Хожатхонага кириб, унитазда ўтирсам, ҳаёлимда гўё машинамда ман-ку, туалет қоғозини ремень ўрнига елкам оша тортибман...

Институтда кириш имтиҳони. Имтиҳон олаётган профессор савол берибди:
— Қани менга тушунтрингчи, электр мотор нега айланади?
— Электр қуввати таъсир этаётгани учун!
— Шу ҳам жавобми?! Нега унда дазмол айланмайди?
— Чунки у айлана эмас.
— Яхши.. Нега унда электр плитка айланмайди? У юмалоқ-ку?!
— Чунки у ғадир-будир. Оёқчалари ишқаланади.
— Тушунарли... Ҳм-м... Лампочка-чи?! Электр лампочкаси! Юмалоқ, силлиқ, оёқчалари йўқ! Нега лампочка айланмайди?
— Лампочка айланади-ку?!
— Қанақасига?!!
— У куйиб қолганда янгисини қўйганингизда айлантириб қўйясизми?
— Тўғри... Ҳақиқатдан ҳам... Айлантираман... Ҳа! Лекин уни мен айлантираман-ку, ўзи айланмайди-ку?!
— Биласизми, бу дунёда ўз-ўзидан ҳеч нарса айланмайди! Ана, электр мотор ҳам айланиши учун электр қуввати таъсир этиши керак!

Бир аёл ўғлини сўкяпти:
— Аҳмоқ, ялқов, дангаса. Ҳудди дадангни ўзисан.
Шу пайт эрининг жаҳли чиқиб:
— Ҳой, нималар деб шанғиллаяпсан???
Аёл:
— Сиз аралашманг! Сизга тегишли гап бўлаётгани йўқ!

Француз русдан сўради:
— Сизлар сули ейсизлар-а?
— Ҳа.
— Бизда сулини итга беришади.
— Ҳм... Сизлар бақа ейсизлар-а?
— Ҳа.
— Бизда бақани ит ҳам емайди.

Бир хуник қиз лифтда, бир чиройли бола билан турса,
Қиз:
— Агар менга тегинсангиз, бақираман, - деса
Йигит:
— Мен ҳам, - дермиш

— Қуяйми?
— Йўқ, ичмайман, рулдаман
— Унда нега зиёфагга машинангни миниб келдинг?
— Менсиз ичиб қўйманглар деб, шошилиб миниб келдим-да!

Афанди бир ошнаси билан ўрик сотиб олди. Шериги Афандини уялтирмоқчи бўлди-да, ўрик еб туриб ўз данакларини ҳам Афандиникига қўша берди. Охири данакларни кўрсатиб деди:
— Афанди, ўрик ейишга жуда чаққон экансиз, бирпасда шунча данак қилдингиз?
— Ўрик ейишга мендан ҳам сиз уста экансиз — деди Афанди,— ўрикни данак-панаги билан ютар экансиз.

Африкада ғайри оддий ҳодиса юз берибди, бир товуқ беш килолик тухум қўйибди, буни эшитган хўроз туя қушни судга берибди.