Дода латифалар

Шифокорлар хонасида жарроҳлар чой ичиб суҳбатлашиб ўтиришган эди. Тўсатдан хонага ёш жарроҳ ҳовлиқиб кириб келди:
— Илтимос, ёрдамлашворинглар! Операция хонасида беморнинг қорнини ёриб қўйдим, энди у ёғини нима қилишни билмаяпман.

Армияда командир аскарларга:
— Ҳўш, ҳозирча мана бу ер, мана бу ер ва мана бу ердан чуқур ковлашни бошлайверасилар, мен эса бориб аниқ қаерни ковлаш кераклигини билиб келаман.

Дадаси мени севасизми?
— Пулим йўқ.
— Мен кўнгил учун сўраябман, сиз эса дарров бошқача тушинасиз.
— Ҳа, севаман, жонимдан ортиқ.
— Бўлди энди қизиғи йўқ пулиз бўмаса.

Қўл ҳақини врачга берсанг – пора, укол қилган ҳамшира учун – миннатдорчилик белгиси, официантлар учун – чой-чақа, тикувчини қўлига малҳам, устага берсан таъмирланган уйда хотиржам яшайсан.

Жамоамиз жуда аҳил!
Баъзи ходимлар мукофот пулидан умид қилиб иш бўлмаса ҳам ярим тунгача офисда бекор ўтиришади. Айрим ходимлар кўчадаги бизнесидан кўпроқ пул ишлаши мумкинлигини билиб, кеч қолмасдан ўз вақтида ишдан чиқиб кетишади.

Туғилган кунида эридан совға олмаган аёл эрига дийдиё қилибди:
"Бир ҳафтадан бери туғилган кунимга ҳеч нарса керакмас деб жаврайман. Барибир бугун туғилган куним экани ёдингиздан чиқиб қолди! - деган экан.

"Ўзини билмаган" ҳар бир кишини юзига Уилл Смит тарсаки тушириб чиқганида эди, атрофимизда аблаҳлар бўлмасди...

Математика ўқитувчисига ўқувчи дебди:
— Устоз, шу фанга дарсларда кирмасам майлими?! Менга математика ҳаётда умуман керакмас!
Устози ўқувчига:
— Ҳали шу гапларингни фарзандларинг билан математика дарсини тайёрлаб ўтирганингда эслайсан! - дермиш.

— Бугунги кун кечагиндан нимаси билан ёдингда қолди?
— Бошқа сана экани билан эслаб қоламан.

30 ёшга тўлган йигитларни 20 ёшли йигитлардан фарқи шундаки, оғайнилар билан чойхонада ўтириш учун 1 ҳафта ҳам телеграмда келиша олишмайди...!