Mahalladagi bolalar ramazon aytib kelishsa, xotini eriga qarab:
— Adasi, borib anavi bolalarni hammasini haydab yuboring! – debdi.
Eri:
— Nega xotin? – desa, xotini:
— O‘tgan kuni men ularga somsa olib chiqib tarqatgan edim. Kecha ular menga “Pazandalik sirlari” degan kitobni tashlab ketishdi...!
Qadim zamonda podshohning yoniga ayonlaridan biri yugurib kelib:
— Shohim, huzuringizga dunyoda eng mashhur folbin kirmoqchi, - debdi.
Shoh kiritishni buyuribdi. Folbin saroyga kirib aytibdi:
— Ey shohim, buyuk lashkarboshi! Men sizning bo‘lajak janglaringiz va umuman kelajak hayotingiz xaqida fol ochib beraman.
Podshoh jallodni chaqirib:
— Bu folbinning boshini tanidan judo qilinglar! - deb buyuribdi.
Jallod buyruqni bajargach, savol berishibdi:
— Shohim, nega folbinni o‘limga hukm qildingiz?
Podshoh:
— Bu ablah folbin o‘zining kelajagini bilmaydi-ku, mening kelajagimni qayerdan bilsin! - degan ekan.
Bolalar bogʻchasi:
— Bogʻcha opa, oʻrtogʻimga ayting, “Viz-z-z” etib u yoqdan bu yoqqa yuguravermasin... – debdi bolakay.
Bogʻcha opasi:
— Axir u mashina-mashina oʻynayapti-ku! Nima, senga uni “Viz-z-z” degani yoqmayaptimi? – desa, bolakay:
— Yoʻq, gazi yoqmayapti, - dermish.
Bir kuni tish pastasi bilan sovun hasratlashib qolishibdi:
— Meni odamlar og‘zilariga solib, tishlariga ishqalashadi... – debdi tish pastasi.
— Shukur qil, noshukur! – dermish sovun.
Rossiyada koʻprik qurish uchun Germaniya, Xitoy va Oʻzbekistonlik quruvchilarni chaqirishibdi.
Birinchi boʻlib Germaniyalik quruvchilardan soʻrashibdi:
— Falon kilometrlik koʻprikni qanchadan qurib bitkazasizlar?
Nemislar javob beribdi:
—Zamonaviy texnika va malakali ishchilarimiz bilan sifatli koʻprikni bir yilda qurib beramiz, - deyishibdi.
Keyin Xitoyliklarga shu savolni berishibdi. Ular bunday koʻprikni olti oyda bitirishlarini aytishibdi.
Oxiri Oʻzbekistonlik quruvchilarga shu savolni berishsa, ular shunday javob berishibdi:
— Eng yaqin bayraminglar qachon? Oʻsha bayramga bitirib topshirvaramiz!