Doda latifalar

Meni ismim Davron. Lekin do‘stlarim mani drobovik (o‘qni sochib otadigan miltiq) deyishadi. Sababi oddiy: Meni ovqat chaynayotganimda aksiradigan odatim bor!

O‘qishdan uyga qaytgan qiz jig‘ibiyron bo‘layotganmish:
— Nega “o‘zimga qaramay” o‘qishga borgan kunlarim yonimdan kelishgan yigitlar chiqib qolaveradi?!
Onasi:
— Qo‘ysang-chi! Toshkentda chiroyli yigitlar bunchalik ko‘p emasdir...!

Bir kuni pomidor bilan bodring cho‘milayotgan ekan. Yoniga karam kelsa,
— Kel, cho‘milamiz! – deyishibdi.
Shunda karam:
— Hozir yechinib olay, - deb yechinib-yechinib yo‘q bo‘lib ketgan ekan.

Uy ostonasida bolakayning ovozi eshitilibdi:
— Oyi, Oyi, O-yi-joon!
— Nega baqirasan? Mehmonxonadaman, yonimga kirib gapirsang-chi!
Bola onasini yoniga kirib borib debdi:
— Ko‘chada o‘ynayotib, loyga tushib ketdim. Hamma yog‘im rasvo. Etigimni yechib, yuvib qo‘ying...

31 dekabr ijtimoiy tarmoqlarda yil sarhisoblari kuni. To‘xtatib bo‘lmas yolg‘on kuni

Ertalab ko‘chaga chiqib qarasam, odamlar yugurib yurishibdi. Semiz odamlar yugurib ketishmoqda. Go‘yoki, “semizlik”dan qochib ketayotishgandek...

Chet elda qattiq shamol tufayli yuz minglab odamlar elektr tokisiz qolsa jar solishadi.
Lekin ayrim hududlarda hech bir sababsiz, minglab odamlar elektr tokisiz qolsa hech kimni ishi yo‘q.

Uyqu Wi-Fi ga o‘xshaydi. Ko‘chada, ishda, o‘qishda bizni topadi. Lekin kechqurun o‘rnimizga yotganimiz zahoti, “Tochka dostup ne naydeno” bo‘lib qolaveradi.

— Mashrab, tushimda ilon ko‘ribman, ta’biri nima?
— Qaynonang mehmonga keladi.

Birinchi sinfda:
— Toshmatov, ikki karra ikki nechi bo‘ladi?
— To‘-o‘-o‘rt!
— Nega yig‘layapsan?
— Besh bo‘lishini xohlayman.
Beshinchi sinfda:
— Toshmatov, ikki karra ikki nechi bo‘ladi?
— To‘rt!
Kollejda:
— Toshmatov, haligacha bilmaysanmi!? Ikki karra ikki nechi bo‘ladi?
— O‘zingiz aytavering ustoz, qancha bo‘ladi...?