Ikki aka-uka uzoq masofani qay biri yaxshi ko‘ra olishini sinash uchun bellashishibdi.
— Aka, hov anavi o‘rmonning orqasidagi cho‘lda bir chumoli ketayapti, - desa, akasi:
— Ha, ukajon. O‘g‘il bola chumoli degin, - dermish.
Vrach qabuliga kelgan ikki qariya suhbatidan:
— Vrachlarning yozib bergan dorisiga sira tushunib bo‘lmaydi.
— Bu yaxshi-ku!
— Nimasi yaxshi?
— Masalan, men vrach yozib bergan dori qog‘ozi bilan bir yil avtobusda byepul yurdim. Yarim yil bepul teatr tomosha qildim.
O‘g‘li matematika fanidan "2" baho olib kelibdi.
Ota:
— Nega "2" olding?
O‘g‘il:
— Ustozim 2+3 nechi bo‘ladi dedilar. Men 5 dedim.
Ota:
— Xo‘sh?
O‘g‘il:
— 3+2 nechi deb yana so‘radilar.
Ota:
— Tentak. Ahmoq. Esing joyidami? Ikkalasi ham bir xil-ku!
O‘g‘il:
— Men ham unga huddi shu so‘zlarni aytdim-da!
Kafeda ovqatlanib o‘tirsam, yonimga bir yigit kelib, — Sizni o‘rningizga men to‘lasam maylimi? - degan edi
Sumkamdan gaz, suv, elektr energiyasi uchun kvitansiyalarni olib, qo‘liga tutqazdim!
— Xotinimni mantig‘iga tushunolmayman.
— Nega?
— Qo‘ng‘irog‘iga javob bermasam, ayollar bilan o‘tirgan bo‘larmushman.
— O‘chirib qo‘yaqol telefoningni.
— Unda, men ayollar bilan biron yoqqa ketgan bo‘larmushman.
— Unda yoqib qo‘y va qo‘ng‘iroqlariga javob ber! Qulog‘ing tinchiydi.
— Tinchimaydi! Unda men jazmanlarimga SMS yozayotgan bo‘larkanman.