Янги рус бойи кафега кирибди. Кафеда бир қанча одам бор экан. Айнан руснинг рўпарасида эса бир ўзбек ўтирган экан. Ҳалиги рус бу ўзбекни бир боплай, деб барменга "Мана бу ўзбекдан ташқари ҳаммага менинг ҳисобимдан қуй!", деса.
Ўзбек русга қараб: "Раҳмат, раҳмат", - деб қўйибди.
Рус гапини барменга яна қайтарса, ўзбек яна "раҳмат, раҳмат", - дебди.
Ҳалиги рус ҳайрон бўлиб бармендан:
— Бу нега менга ундай деяпти, ким ўзи бу?", - деса,
Бармен русга:
— Бу киши, мана шу кафенинг хўжайини Абдураҳмон-ака бўлади, - дебди.
Бир куни ӯрмондан шер келиб шаҳардаги дарахт устига чиқиб олибди. Буни кӯрган бир одам керакли жойга мурожат қилибди. Тезда бир киши ити билан етиб келибди ва ҳалиги одамга дебди. Мен дарахтга чиқиб шерни пастга тушираман ва ит бориб уни ғажиб ташлайди деб ҳалиги одам қӯлига милтиқ берибди. Шунда у одам ҳайрон қолиб сурабди. Кечирасиз агар ит шерни ғажиб ташласа милтиқни нима кераги бор деса Ҳалиги одам: Агар мен тушиб кетсам ит отиб ташлайсиз.
Бир куни Афанди дўкондан бонусли Соcа-cоlа сотиб олибди. Қопқоғини очиб қараса, "Яна уриниб кўринг" деган ёзув чиқибди. Шунда афанди қопқоқни қайтадан ёпиб-очаётганмуш.