Дода латифалар

Мактабда ўқиб юрганимда дам олиш кунларини орзиқиб кутардим. Якшанба — дам олардим.
Институтда ўқиган пайтимда менга барибир эди. Чунки фақат сессия вақтида ўқирдим.
Ҳозир менга умуман фарқи йўқ. Чунки бир йилда 365 кун ишлайман.

Телевизордаги рекламадан:
“Ҳар тонг уйғонганингизда ўрнингизга қаҳва олиб келишса яхши. Лекин ўриндиғингиз билан сиз истаган кафега элтиб қўйишса, ундан-да аъло бўлади!”.

— Агар мен бошимни пастга, оёғимни осмонга қилиб турсам, қон бошимга келадими?
— Албатта, жаноб.
— Унда нега тик турганимда, қон оёқларимга тўпланиб қолмайди?
— Чунки оёқларингизни ичи бўм-бўш эмас-да!

Ёш болакай онасига келиб:
— Ойижон, мен ҳисоблашни ўрганиб олдим.
— Жуда-ям яхши. Нимани ҳисоблашни ўргандинг?
— Мен ҳаммани аҳмоқ деб ҳисоблайман!

Хотин эрта тонгда эрига:
— Азизим, тушимда менга тилла занжир совға қилган эмишсиз. Бу нимани англатаркин-а?
— Кечқурун биласан, - дебди эри.
Хотин эрининг келишига чиройли дастурхон безатибди-да, ўзи ҳам ясаниб олибди. Эри келиши билан нозланиб эркаланиб:
— Менга нима олиб келдингиз?, - деса, эри:
— Мана, “Тушлар таъбири” китоби. Ушла, бу сенга! Бошқа бошимни қотирма!, - дермиш.

— Эрталаб уйғонганингда сендан мактаб, институт ёки иш? Қайси бирига боришни хоҳлашингни сўрашса, сен нима деган бўлардинг.
— Мен боғчага деган бўлардим.

Қизил шапкача ўрмонда кетаётса, олдидан бўри чиқиб:
— Салом яшил шапкача, - дебди.
Қизил шапкача эса:
— Салом, кул ранг, дальтоник бўри!, - дермиш.

Бир куни ота-бола уйга Imzo деразаларини ўрнатаётса, адаси ўғлига:
— Ўғлим, эҳтиёт бўл! Бу деразалар жуда қиммат туради, - деса, ўғли адасини эшитмай қолибди-да, деразани синдириб:
— Нима дейсиз, эшитмадим...?, - дермиш.

Пластик жарроҳлик марказида врач:
— Хоним, агар операция натижаси сизга ёқмаса, биз ҳаммасини қайтаришга тайёрмиз, - дебди.
Аёл:
— Пулларимни-ми?
— Йўқ, ажинларни!

Уч ўртоқ машинада кетаётса, ГАИ ходими тўхтатиб, рульда ўтирганга қараб:
— Ҳа, ичдингизми?, - деб сўрабди.
— Йўқ, - дебди машинадагилар баравар.
— Унда нега уччалангиз ҳам олди ўриндиқдасизлар?!