Дода латифалар

— Хамедов, дарсингни тайёрладингми?
— Йўқ устоз.
— Нимага тайёрламадинг?
— Кеча акам 15 йил деганда қамоқдан чиқдилар.
— Мени қўрқитма! Ўтир, 5!

— Сенга 100 минг беришса, бармоқни кесиб ташлай олармидинг?
— Бу кимни бармоғи эканига боғлиқ...!

— Юрагингиз мунтазам ураётгани йўқ. Ичасизми?
— Ичаман доктор. Лекин мунтазам ичаман.

Вой! Нималар бўляпти! Дунё қаёққа қараб кетяпти?!
Тўхтатиб туринглар! Мен тушиб қолай...

— Сиз дўстларингиз билан гаров боғлаб турасизми?
— Ҳа! Қуруқ маошни ўзига бир ой яшашдан гаров боғлаганман.

Хотини эрига қараб дебди:
— Кечирасиз дадаси, сизни билмай “сенсираб” юборибман.
Эри:
— Хижолат бўлма хотин. Мен ҳам сени бир мартта “сизлаб” оламан, орамиз очиқ бўлади, — деган экан.

Иккита ёш қиз кафега кириб официантга дейишибди:
— Бизга ичишга 2 та кафе олиб келинг.
Официант:
— Сизларга кофе олиб келишим мумкин, лекин кафени олиб кела олмайман.
— Йўқ! Бизларга кафе олиб келинг!
— Яхши қиз сизларга кафени бериб юборсам, кейин мен қаерда ишлайман? – деган экан официант.

Тўлқин:
— Акобир, сенга ноҳуш хабар айтмоқчиман: Сен охирги пайтларда қандайдир ғалатироқ бўлиб қолгансан.
Акобир:
— Ҳўш, қанақа хабар айтмоқчисан?

Маҳалладан ўтиб кетаётган қизга кўчада турган аёллар дебди:
— Кеча сени кузатиб келган йигит яхши йигит эмас!
— Нега унақа деяпсизлар?
— Кеча кўрдик, сени кузатиб бўлгач, сигарет чекди... Бу ёмон одат!
— Сизларга ўхшаб ғийбат қилиш яхши одатми? Ундан кўра сигарет чекканингиз яхши эди!

Автобусда чиптачи йўловчиларга:
— Илтимос, салонни орқасига ўтинглар! Ахир орқа бўм-бўш-ку! Нега ҳаммангиз эшик ёнига йиғилиб турибсизлар?! – деб бақирса, йўловчилар чиптачига қараб:
— Биринчидан, ёнғин автобуснинг орқа тарафидан чиқади, иккинчидан, тутун ҳидини сезган заҳоти эшиклардан тезроқ қочиб қоляпмиз-да! – дейишибди.