Бир одам янги машина сотиб олибди ва унга хотини:
— Ҳозир ёмон одамлар кўп, машинани магнитафонини ўғирлаб кетишлари мумкин. Гаражимиз йўқ. Нима қиламиз? - дебди.
Эри ўйлаб, ўйлаб чорасини топибди. Қоғозга: "Бу машинада аудио магнитафон, уяли телефон, ҳатто мотори ҳам йўқ", - деб ёзиб, ёпиштириб қўйибди.
Эртасига эрталаб чиқса, машинани олдида одамлар тўпланиб турган эмиш. Бориб қараса ёпиштириб кетган қоғози тагида яна 1 та қоғоз пайдо бўлиб қолганмиш. У қоғозни ўқиса: "Аудио магнитафон, уяли телефон, ҳатто моториям йўқ машинага 4 та балонни нима кераги бор? - деб, ёзиб қўйишган экан.
Афанди бир куни кечаси қабристон ёнидан ўтиб кетаётган эди, қаршидан бир тўда отлиқлар чиқиб қолди. Афанди уларни ўғри гумон қилиб, бир очиқ гўр ичига кириб беркинди. Отлиқлар буни пайқаб Афандини ўғри деб ўйлашди, гўрнинг тепасига келиб:
— Сен кимсан?—дейишди.
— Мурдаман,— деди Афанди.
— Мурда бўлсанг кечаси нима қилиб юрибсан?
— Томоша қилиб юрибман.
— Ўлик ҳам томоша қилиб юрадими?
— Рост айтасизлар, мен хато қилибман,— деди Афанди ва яна гўр ичига кириб кетди.
Чақалоқ туғилганидан гапиришни бошлади.
Биринчи сўзи ҳола экан, холаси вафот этибди.
Кейин тоға деган экан, тоғаси ҳам ўлиб қолибди.
Кейин дада деган экан қўшниси ўлиб қолибди.