Икки ака-ука узоқ масофани қай бири яхши кўра олишини синаш учун беллашишибди.
— Ака, ҳов анави ўрмоннинг орқасидаги чўлда бир чумоли кетаяпти, - деса, акаси:
— Ҳа, укажон. Ўғил бола чумоли дегин, - дермиш.
Афандининг бир эшаги бор экан. Тинмай ишлатар экан. Бир куни эшак чарчаб ўтириб қолибди. Шунда афанди роса уни урибди.
Эшак ўзига ўзи "Тавба, шунча ишласам, яна эшакдай уради-эй" дебди.
Бир йигит қари бувисини врачга олиб борибди. Врач қари кампирни обдон текшириб, қаричиликдан эканини англабди. Бир ҳазиллашмоқчи бўлиб кампирни олиб келган набирасига дебди:
— Яхшиси бувингизни эрга беринглар! Шунда ҳаммаси яхши бўлади!
Жаҳли чиққан набираси врачни урмоқчи бўлиб бўғзидан ушласа, ўртага кампир тушиб дебди:
— Қўй болам, бу доктор... Шунча йил ўқиган. Бир нарсани билмаса доктор бўлармиди...?!
Бир куни болакай дадасига дебди:
— Дада, Ўзбекистон қачон жаҳон чемпионатига чиқади?
Дадаси бошини қашиб туриб дебди:
— Болам, рақиб томон адашиб, ўзини дарвозасига гол урганда, албатта жаҳон чемпионатига чиқармиз...