Latifa.uz saytida eng ko'p ovoz olgan latifalar ro'yxati.
Er xotiniga qarab:
— Nega yangi paketchali choy sotib olding?, - debdi.
— Axir eskisini ipi chirib, uzilib ketdi, - debdi xotini.
— Boshqa ip bog‘lab qo‘ysang bo‘lardi-ku, - dermish eri.
— Nega baqiryapsan xotin?
— Anavi yerda o‘rgimchak turibdi!
— Nima bo‘pti, o‘rgimchak bo‘lsa?!
— U juda-yam qo‘rqinchli ekan.
— Sen ham qo‘rqinchlisan! U baqirmayapti-ku!
DAN xodimi bir avtomobilni to‘xtatib, yukxonasini ochib qarasa, ichida o‘nta pichoq turgan ekan. Haydovchiga qarab:
— Shuncha sovuq qurolni nima qilasiz?, - debdi.
Haydovchi:
— Men sirkda ishlayman, - deb pichoqlarni olibdi-da, janglyorlik qila boshlabdi.
Ko‘chadagi boshqa mashinada o‘tib ketayotgan haydovchilardan biri yonidagi xotiniga qarab, qo‘rquv bilan:
— Qara xotin, yaxshi-yam ichishni tashlaganim. DAN xodimlarida yangi test chiqibdi, - dermish.
Bir yigit do‘stiga:
— Qayerdasan? Qachon kelasan?
— Bo‘ldi, mana yetib keldim. Uyingni yonginasidaman...
— Yolg‘onchi, sen uy telefoningda gaplashib turibsan-ku!
Avtobusda bir qari kampir sochlarini o‘stirib olgan o‘smir yigitga qarab:
— Qizim, mana shu pulni haydovchiga uzatib yuborgin.
— Men qiz bola emasman!
— Voy, maqtanishga topgan narsangni qara...
Bir psixolog talabalarga ma’ruza qila turib:
— So‘z bilan odamni har maqomga solish mumkin. Mana, hozir tajriba o‘tkazib ko‘ramiz, - debdi-da, qayoqqadir telefon qilib so‘rabdi:
— Qo‘ziboyni mumkinmi?
— Qo‘ziboy bu yerda turmaydi, - degan javob eshitilibdi.
Go‘shakni bir daqiqadan so‘ng olib, yana o‘sha raqamni teribdi:
— Qo‘ziboyni chaqirib bering.
— Qo‘ziboy bu yerda turmaydi deyapman-ku! – go‘shakdan asabiy ovoz eshitilibdi.
— Ana, eshitdingizmi, astoydil jahli chiqyapti, - debdi psixolog.
— So‘z bilan odamni jinni qilib qo‘yish mumkin, - dedi bir talaba. - Ishonmasangiz, telefonni berib turing, hozir ko‘rasiz.
Talaba tezda o‘sha raqamga qo‘ng‘iroq qilib:
— Allo! Men Qo‘ziboyman. Meni hech kim so‘ramadimi?
— Uylanganimga o‘ttiz yil bo‘ldi. Faqat bir marttagina xotinim bilan fikrimiz bir joydan chiqqan.
— Qachon shunday bo‘ldi?
— Uyimizga o‘t tushganda bitta eshikdan qochib chiqqanmiz.
Bir shaharlik olifta yigit coch qo‘yib, tor futbolka, tor shim kiyib, qulog‘iga zirak ham taqib olibdi-da, qishloqqa mehmonga boribdi. Ketayotsa, oldidan qari otaxon chiqib qolibdi. Yigit otaxonga calom beribdi. Otaxon alik olib, yigitga qarab turibdi-da:
— Barakalla, baxtli bo‘l qizim, - debdi.
Qahraton qish kunlarining birida, ko‘chada qalin qor yog‘ib, kuchli bo‘ron esayotgan ekan. Bir kishining eshigi taqillab qolibdi. Qarasa, eshik oldida sovuqdan muzlab qolgan go‘zal ayol turgan emish. Uy egasi uni ichkariga taklif qilibdi. Ayol:
— Muzlab qoldim, - debdi.
Haligi kishi ayolni olov yoniga taklif qilibdi.
— Baribir isimayapman, - debdi ayol yana.
Ayolni issiq kiyimlari bilan o‘rab, qaynoq choy bergan kishi, - endi-chi?, - debdi.
— Bunday vaqtlarda rahmatli erim meni quchoqlab, tanasi bilan isitib qo‘yardi, - deb erkalana boshlabdi ayol.
Uy egasi esa:
— Ko‘chada qalin qor yog‘ib, kuchli bo‘ron ko‘tarilgan. Bunday havoda eringizni tanasini olib kelolmayman, - degan ekan.