Doda latifalar

Ko‘p qavatli uyda yashaydigan yigit do‘stini xonadoniga mehmonga chaqiribdi. Do‘sti qarasa, devorda katta temir tog‘ora osilib turgan ekan.
— Bu nimaga kerak? – deb so‘rasa, do‘sti debdi:
— Bu gapiradigan soat, mana qara, - deb tog‘orani qattiq ursa devor ortidan qo‘shnisini: “Ming la’nat, 3 dan 15 daqiqa o‘tdi” degan ovozi eshitilibdi.

Ota uylanish taraddudida bo‘lgan o‘g‘liga debdi:
— To‘yni iloji boricha ortga surishing kerak.
O‘g‘il:
— Nega ada? Qudalaringiz nima deydi?!
Ota:
— Kim nima desa desin. Harna o‘ynab-kulib yashab qolgin deyman-da...

Qayumov Ahad degan bir yigit sinfdoshlaridan hech qachon avval familiyasi keyin ismini aytib chaqirmaslikni iltimos qilibdi.

Bir o‘g‘ri oltin baliqni tutib olibdi.
— Tila tilagingni! Xohlagan narsangni muhayyo qilaman, - debdi baliq.
— Qo‘lingdan nima keladi o‘zi? - debdi o‘g‘ri.
— Hamma narsa. Mana masalan kecha bir yigit mendan 100 ming dollar so‘radi, berdim, - debdi baliq.
O‘g‘ri o‘ylanib turib:
— Shu yigitni uy manzilini ber menga, - degan ekan.

Sudya:
— Nega siz nuqul kunduz kuni o‘g‘irlik qilgansiz?
Ayblanuvchi:
— Kechasi ko‘p pul bilan yurishga qo‘rqaman-da.

Bola adasiga:
— Siz uyda kimsiz?
Adasi:
— Men bu uyda direktorman.
Kunlarning birida bola adasiga:
— Ada, siz xizmat safariga ketganingizda uyimizga yangi direktor keldi...

Ikki talaba suhbatidan:
— Tinchlikmi, nega xomushsan?
— Sevgan qizimga iPhone 11 olib berish uchun 1 yil pul yig‘gan edim. Kecha shu pulga ovqat olib yeb qo‘ydim.
— Ovqat? O‘zi nechi pul yig‘gan eding?
— 18 ming so‘m.

Qizi:
— Ada, men do‘stimni uyiga dars tayyorlagani ketyapman.
Otasi:
— O‘yda o‘tir! Hech qayerga bormaysan! Onang ham 15 yil oldin biznikiga dars tayyorlagani kelgan edi, haligacha ketkazolganim yo‘q!

Bog‘cha bolalari kasallikka qarshi emlanibdi. Bir bolakay spirtli paxtasini olib hidlayotganmish.
— Nega unaqa qilyapsan? - deyishsa, bolakay:
— Adamni hidi kelyapti, - dermish.

Ba’zi qog‘ozdagi hisobotlar strelkasiz soatga o‘xshaydi.
Raqamlar bor-u, ma’nosi yo‘q!