Дода латифалар

Икки дўст суҳбатидан:
— Нима ўқияпсан?
— Газетадаги мақола. Эрини чўнтагидан пул ўғирлайдиган хотин ҳақида экан.
— Уни нима қилмоқчисан?
— Мақоладан нусха кўпайтириб, кийимимнинг ҳар бир чўнтагига солиб қўймоқчиман.

Бир одамга касалхонада зудлик билан қон қуйиш керак экан. Ҳамма қариндошлари қонларини текширтириб кўришса, бирортасини қон гуруҳи тўғри келмабди. Шунда беморни укаси бир одамни топиб келибди. Уни қони тўғри келибди.
— Сени қонинг тўғри келди. Аввал қон бериб чиқасан. Кейин бемор ўзига келса, пулни оласан, - дейишса, ҳалиги одам:
— Йўқ, аввал пулни беринглар. Қон беришга ваъда бераман, - дебди.
— Қон топшириб туравергин. Жуда шошилинч! – дейишибди.
Ҳалиги одам:
— Мени қонимни олган одам ваъдасида турмайдиган бўлиб қолади, - дермиш.

Икки дугона учрашиб қолибди:
— Қалайсан? Лабингга нима қилди?
— Ари чақди.
— Ари чаққанга ўхшамайди-ку?!
— Ойим арини таёқ билан ургандилар...

Тўйдан кейин йигит қизга:
— Сиз мендан аввал ҳам бошқа йигитлар билан юрганмисиз? - деса қиз жим бўлиб қолибди. Йигит ичида “Хафа қилиб қўйдим, кўнглига озор бердим”, деб ўйлаб:
— Қўйинг, жоним. Мени кечиринг, - деса, қиз:
— Жим туринг ... 76, 77, 78, ...

Бир куни афанди уйи ёнида йиғлаб ўтирса, қўшниси ўтиб қолибди.
— Ҳа афанди, нега йиғлаяпсиз? – дебди қўшниси.
— Нега йиғламай?! Томдан чопоним тушиб кетди, - дебди афанди.
— Чопонингиз тушиб кетган бўлса, сиз нега бунча йиғлайсиз? – сўрабди ҳайрон бўлган қўшни.
— Йиғлайманда! Чопонимнинг ичида ўзим ҳам бор эдим... – деган экан афанди.

Эр-хотин янги хонадонга кўчиб ўтишибди. Хотин эрига:
— Жоним, уйимизнинг деворлари ингичка экан. Сал баландроқ гапирсам, қўшниларга эшитилади. Шу деворларни қалинроғига алмаштирсакмикан? – деса, эри хотиржам ўтириб:
— Ҳавотир олма! Қўшниларнинг ўзи сени овозингни эшитишлари билан деворларини алмаштириб олишади, - дермиш.

Бир куни Ахмадбой балиқ овига борибди. Қармоғига тилла балиқ илинибди.
— Тила тилагингни! 3 та тилагингни бажо келтираман! – деса, Ахмадбой:
— Сен шу 3 та тилакни бажариш қобилиятингни менга бериб тургин! Келгуси йил 6 та қилиб қайтараман... – деган экан.

Кеча эрим билан уришиб қолиб унга:
– Энг керакли нарсаларингизни олинг-да, уйдан йўқолинг! – деб бақирсам, эрим чемоданини очиб, ёнимга келиб мени чемоданни ичига сола бошлади. Қандай қилиб уни кечирмай бўлади...?!

Бир киши соч-соқолларини ўстириб юрар экан. Бир куни сартарошга кириб, соч-соқолларини олдириб, кал бўлиб уйига кириб келса, хотини югуриб келиб, қучоқлаб олибди.
— Ҳа хотин, тинчликми? – деса, - хотини:
— Ўлинг, сизмидингиз, - дермиш.

Ёш қиз 101 рақамига қўнғироқ қилиб дебди:
— Алло, бу ёнғин ўчириш хизматими?
— Ҳа, гапиринг!
— Мен 5-қаватда яшайман. Уйимга бир йигит чиқишга ҳаракат қиляпти...
— Унда сиз милицияга қўнғироқ қилишингиз керак!
— Қўнғироқ қилдим. Уларда нарвон йўқ экан-да!!!