Бир куни Афанди чойхонага эшаги билан бориб, эшагини ташқарига боғлаб қўйибди.
Бироз вақт ўтгач, чиқиб қараса эшаги йўқмиш...
— Ўғри, ўғри! Эшагимни ўғирлаб кетишди! – деб бақира бошлабди.
Одамлар йиғилибди. Афанди яна дебди:
— Эшагим йўқ! Шу ерга боғлаб кетган эдим. Агар борди-ю эшагим топилмас экан, отам қилган ишни қиламан ҳозир! – дебди.
Одамлар ҳайрон қолиб “Отангиз нима қилганлар?” деб сўрайверишибди.
Шунда афанди:
— Отамни ҳам эшаги йўқолиб қолганда, уйга пиёда кетганлар, - деган экан.
Бир аёл шаҳарни ўртасидаги пиёдалар йўлакчасидан сигир етаклаб кетаётса, милиция ходими уни тўхтатиб дебди:
— Ҳурматли фуқаро! Бу йўлак фақат пиёдалар юриши учун мўлжалланган.
Аёл бир сигирга, бир милицияга қараб:
— Сигирим велосипед ҳайдаб кетаётгани йўқ! Пиёда кетяпти, - деган экан.