Doda latifalar

Bo‘ydoq yigitga ota-onasi debdi:
— Do‘stlaring hammasi uylanishdi. Oilasi, xotini bor. Senga alam qilmaydimi?!
Yigit debdi:
— Juda alam qiladi. Lekin nima qilay, ularga yordam berish qo‘limdan kelmaydi!

Bir kishi ishsiz, pulsiz qolib ketibdi.
Do‘sti unga yaxshilik qilmoqchi bo‘lib korxonasiga ishga joylashtiribdi. U kishi har kuni kelib-ketib, hech ish qilmasdan oylik olib yuraveribdi-yuraveribdi.
Bir kuni do‘stini yoniga kirib debdi:
— Shunaqayam adolatsizlik bo‘ladimi?!
— Nima bo‘ldi do‘stim? Axir men senga ish berdim, oylik olyapsan, - desa, haligi kishi:
— Ishxonaga kelib ketishim shartmi?! Oyligimni uyga olib borib berishsa bo‘lmaydimi!? - debdi.

— Yaxshi qiz, burjingiz nima?
— Baliq. Sizniki-chi?
— Baliqchi.

Bir donishmand g‘iybatchilarga qaratib shunday debdi:
Aytaylik, sen yomonlayotgan odamning obro‘si to‘kildi. Lekin to‘kilgan obro‘ seni yo‘q obro‘ingga kelib qo‘shilmaydi-ku!?

— Qaysi rangni yoqtirasan?
— Jigar rangni.
— Axir jigar rang tushkunlik keltirib chiqaradi-ku.
— Jigar rangdagi 100 ming so‘mlik menga hecham tushkunlik keltirmaydi.

Doktor qabulida:
— Doktor ayting-chi, shu gap rostmi? Sog‘liqni hech qanday pulga sotib olib bo‘lmas ekan?!
— Kim aytdi sizga bu ahmoqona gapni?

Qo‘llarimni yuvib yursam. Yuzimni ham doim toza yuvsam, bir marttalik tibbiy niqobim qanday qilib kir bo‘lib qolayotganini tushunmayman.

Afandini yaxshi ko‘rgan iti o‘lib qolibdi.
Qo‘shnilari afandini masxara qilib, darvozasi yonidan o‘tib ketayotib:
— Ha afandi, itingiz o‘lib xafa bo‘lmay o‘tiribsizmi? - deyishsa, afandi:
— Kiringlar! Do‘stingiz o‘tgan joylar, biroz xotirlab ketasizlar, - degan ekan.