Doda latifalar

— Qahraton qish kuni podsho Afandini chaqirtirib buyurdi:
— Yalang‘och, qasrning tomiga chiqib, tong otguncha tursangiz ikki yuz tanga mukofot beraman!
Afandi shartga rozi bo‘lib, shom vaqtida kiyimlarini yechdi-da qasr tomiga chiqib ketdi. Sovuqda qotib qolmaslik uchun u o‘zi bilan katta bir toshni olib chiqib, tong otguncha toshni u yoqdan-bu yoqqa yumalatib chiqdi.
Podsho va a’yonlar Afandini sovuqda qotib o‘lgan deb o‘ylagan edilar, Afandi esa, ertalab tomdan sog‘-salomat tushib podshoga ta’zim qildi hamda va’da qilingan tangalarning berilishini talab qildi. podsho so‘radi:
— Mulla Nasriddin, kechasi ko‘zingizga o‘t ko‘rinmadimi?
— Tog‘ning tepasida yiltillagan o‘t ko‘rindi,— dedi Afandi.
— Shartni buzibsiz, o‘sha o‘tga isingansiz, shuning uchun sizga tanga berilmaydi!—dedi-da, podsho Afandini haydab chiqardi. Yozda podsho vaziri bilan ovdan qaytishda nihoyatda chanqab, choy ichish uchun Afandining xovlisiga kelishdi. Afandi ular oldiga talqon qo‘ydi va dasturxonga qistay boshladi.
— Tashnalikdan o‘lar holatga keldik, choy qaynatib chiqing,— buyurdi podsho. Afandi «xo‘p bo‘ladi» dedi-da, uyiga kirib ketib, qaytib chiqmadi.
Podsho Afandining orqasidan kirib qarasa, u qumg‘onni uzun yog‘ochga ilib qo‘yib tagidan o‘t yoqmoqda. podsho hayron bo‘lib so‘radi:
— Yog‘och uchida turgan qumg‘on ham yerdan o‘t yoqqanda qaynaydimi?
Afandi beparvo javob berdi:
— Qasr tomida turib, tog‘dagi olovga isinsa bo‘lar ekan-ku, yerdan yoqilgan o‘tga yog‘och uchidagi qumg‘on qaynamas ekanmi?!

— Doktor, iltimos, hoziroq keling. Xotinimning appenditsiti qattiq bezovta qilyapti!
— Xavotirlanmang, 2 yil oldin xotiningiz appenditsitini kesib olib tashlaganman. Bir odamda appenditsit ikkinchi marotaba o‘sib chiqmaydi!
— To‘g‘ri, doktor. Lekin odamda ikkinchi xotin paydo bo‘lishi mumkin.

Jarroh kuyov, qaynotasini operatsiya qilishga tayyorlanmoqda.
Qaynota:
— Ishga juda jiddiy qarang, kuyovbola! Shuni unutmangki, men o‘lsam, qaynanangiz shu kuniyoq qizinikiga ko‘chib boradi.

Bir kuni podsho Afandidan so‘rab qoldi:
— Shu odamlarga hayronman-da. Doim bir-birlari bilan janjallashganlari-janjallashgan. Janjal nimadan chiqarkin-a, Afandim?
— Odamlar bir-birlariga behosdan «ahmoq bo‘lma!» deb yuboradilar. Janjal shundan chiqadi.
— Bo‘lmagan gap! Shu arzimagan gapdan ham janjal chiqadimi?!
— Chiqadi.
— Chiqmaydi!
— Ahmoq bo‘lmang! — dedi Afandi jo‘rttaga.
— Jallod!— deb qichqirdi podsho azbaroyi jahli chiqib ketganidan.
— Ana, aytmadimmi, taqsir, bitta «ahmoq bo‘lma»ga janjal tugul, o‘lim chiqdiku! Boring bo‘lmasa, ahmoq bo‘la qoling!

Ikki baliqchi suhbatlashmoqda. Biri maqtana boshlabdi:
— Bilasanmi oshna, bir kuni men shunaqangi baliq tutdimki, o‘lchashga tarozining shkalasi yetmadi.
Shunda ikkinchisi:
— Baribir mening tutganimdan kichik ekan. Men tutgan baliqning suratining o‘zi naq ikki kilo chiqqandi...

Bilasizmi nima sababdan erkaklar ayollar uchun tik turib qadah ko‘tarishadi?
Ayollar ularning qulog‘iga "bugunga yetar" deya vishillamasligi uchun!

Mashoyixlarning gapi bor: Ravon yo‘l, albatta biron bir boyning uyiga olib boradi.

Allo, militsiya, men yo‘lda qo‘yni bosib yubordim.
— Yo‘l chekkasiga surib qo‘yib, ketishni davom etavering.
— Xop, a velosipedini nima qilay?

Kichkinagina bolakay yo‘lda ketayotib o‘zicha qo‘shiq aytayapti:
— Oh, endi seni o‘zganing lablari erkalaydi!
Bir yigit uni eshitib dedi:
— Nima sevgan qizing tashlab ketdimi?
— Yo‘q... Chupa-chupsimni yo‘qotib qo‘ydim...

Futbolchilar maydonga mamlakatni shon-sharafini himoyalaymiz deya baland parvoz gap bilan chiqishdi, aslida esa oddiygina futbol o‘ynasalar yetardi.