Doda latifalar

Xorijlik jinoyatchiga sud jarayonida tarjimondan foydalanayotgan ekan:
Prokuror:
— Ayt! Pullarni qayerga berkitding?
Tarjimon tarjima qilyapti:
— Pullarni qayerga berkitganingni so‘rashyapti.
Jinoyatchi:
— Aytmayman!
Tarjimon:
— Aytmas ekan.
Prokuror:
— Agar aytmasang, seni o‘limga hukm qilamiz.
Tarjimon tarjima qilyapti:
— Aytsangchi! Bo‘lmasa o‘lasan!
Jinoyatchi:
— Pullarni falon joyga berkitganman.
Tarjimon yana tarjima qilyapti:
— O‘ldiraveringlar! Aytmayman deyapti.

Umrimda birinchi martta xorijga dam olish uchun koronavirus sababli bora olmayapman!
Oldinlari pulim yo‘qligi uchun bora olmasdim.

Bolakay uyda xafa bo‘lib o‘tirsa, oyisi so‘rabdi:
— Nega xafasan o‘g‘lim:
— Karantin menga juda qimmatga tushdi. Qancha sof foydadan qolib ketganimni bilsangiz edi...! - debdi bolakay.
Onasi:
— Qanaqa foyda? - so‘rabdi onasi hayron bo‘lib.
— Bilasizmi oyi, shu kunlarda ramazon aytib qancha pul topardim, - dermish bolakay.

Kuningni yaxshi o‘tishi ob-havoga emas, yoningdagi insonlarga bog‘liq.

Ba’zida budilnik uyg‘onishga yordam beradi. Lekin ko‘pincha uxlashga halaqit beradi.

— Bu yerda Wi-Fi ni paroli qanaqa?
— Bemor, axir siz reanimatsiyadasiz!
— Voy, namuncha uzun parol!? Mayli, katta harflar bilan yozamanmi?

Afandi eshagini yetaklab ketayotsa, oldidan katta amaldor chiqib qolibdi.
— Ha, afandi! Eshagingizni maktabga olib ketyapsizmi? – debdi amaldor kulib.
— To‘g‘ri topdingiz. Maktabga ketyapti. O‘qisin! Yaxshi o‘qisa, kelajakda katta amaldor bo‘ladi, - degan ekan hozirjavob afandi.

Chumolilar bilan fil urishib ketishibdi. Fil bir silkingan ekan, hamma chumolilar yerga to‘kilib tushibdi. Faqat bitta chumoli filni bo‘yniga osilib qolgan ekan, pastda turgan chumolilar “Tomog‘idan bo‘g‘!” deb baqirisharmish.

Bir odamning uyi bor ekan-u, eshigi yo‘q ekan.
Nima qilishini bilmay, uyini sotib eshik sotib olibdi.

Odamlarni farishtadek ko‘rinishga urinishini ko‘rib, gunohkor bitta men ekanman deb o‘ylab qolaman...