Doda latifalar

Bolakay uyda xafa bo‘lib o‘tirsa, oyisi so‘rabdi:
— Nega xafasan o‘g‘lim:
— Karantin menga juda qimmatga tushdi. Qancha sof foydadan qolib ketganimni bilsangiz edi...! - debdi bolakay.
Onasi:
— Qanaqa foyda? - so‘rabdi onasi hayron bo‘lib.
— Bilasizmi oyi, shu kunlarda ramazon aytib qancha pul topardim, - dermish bolakay.

Kuningni yaxshi o‘tishi ob-havoga emas, yoningdagi insonlarga bog‘liq.

Ba’zida budilnik uyg‘onishga yordam beradi. Lekin ko‘pincha uxlashga halaqit beradi.

— Bu yerda Wi-Fi ni paroli qanaqa?
— Bemor, axir siz reanimatsiyadasiz!
— Voy, namuncha uzun parol!? Mayli, katta harflar bilan yozamanmi?

Afandi eshagini yetaklab ketayotsa, oldidan katta amaldor chiqib qolibdi.
— Ha, afandi! Eshagingizni maktabga olib ketyapsizmi? – debdi amaldor kulib.
— To‘g‘ri topdingiz. Maktabga ketyapti. O‘qisin! Yaxshi o‘qisa, kelajakda katta amaldor bo‘ladi, - degan ekan hozirjavob afandi.

Chumolilar bilan fil urishib ketishibdi. Fil bir silkingan ekan, hamma chumolilar yerga to‘kilib tushibdi. Faqat bitta chumoli filni bo‘yniga osilib qolgan ekan, pastda turgan chumolilar “Tomog‘idan bo‘g‘!” deb baqirisharmish.

Maktabdan ko‘zi ko‘karib qaytgan boladan onasi so‘rabdi:
— Buni kim qildi?
Bola:
— Kimligini bilmadim-u, lekin mana uni sochidan namuna, - deb qo‘lida bir tutam soch ko‘rsatibdi.

Bir odamning uyi bor ekan-u, eshigi yo‘q ekan.
Nima qilishini bilmay, uyini sotib eshik sotib olibdi.

Odamlarni farishtadek ko‘rinishga urinishini ko‘rib, gunohkor bitta men ekanman deb o‘ylab qolaman...

Ikki homilador qo‘shni ayol suhbatlashyapti.
— Siz nima kutyapsiz?
— O‘g‘il. O‘g‘il bola yaxshi-da! Erta kunda dadasini yoniga kirar ekan. Siz nima kutyapsiz?
— Men qiz kutyapman. Qiz yaxshi ekan. Erta kunda menga tayyor yordamchi!
Bularni suhbatini 5 yoshli qizaloq eshitib turgan ekan. Ko‘chaga chiqsa bekatda qorni katta amaki o‘tirgan emish. Qizcha so‘rabdi:
— Amaki, siz nima kutyapsiz, - desa, amaki:
— Avtobus, - debdi. Qizcha hayron bo‘lib:
— Voy!!! - dermish.