Дода латифалар

Хотин эрига:
— Овқатланиб олдингизми? – дебди.
Эри бўлса, хотинининг жиғига тегиб:
— "Овқатланиб олдингизми?" – дебди.
Хотин:
— Жиғимга тегаверманг?! – деса,
Эри яна:
— "Жиғимга тегаверманг?!" – деб, жавоб қайтарибди.
Шунда хотин:
— Сени жуда-ям севаман. Туғилган кунингга тилла занжир совға қилмоқчиман! – деса,
Эри:
— Ҳа. Овқатланиб олганман... – дермиш.

Бири соат ўғирлаб, иккинчиси эса сигир ўғирлаб қамалган икки маҳбус қамоқхонада учрашиб қолишибди. Сигир ўғриси кинояли оҳангда:
— Хўш, янги соатимиз неча бўлди? – деб сўраса,
Соат ўғриси:
— Сигир соғадиган пайт бўлди...! – деган экан.

Хотин ошхонада тушлик тайёрлаб турса, эри диванда газета ўқий бошлабди:
— Олимларни аниқлашларича, эркаклар бир кунда 10 минг, аёллар эса 20 мингта сўз айтишар экан.
Хотини:
— Чунки биз аёллар тентак эрларимизга битта гапни икки мартта такрорлашимиз керак-да...
Эри:
— Нима дейсан хотин???

— Автобусга чиқсам, бир аёл супурги кўтариб чиқиб қолди. "Нима, учмаяптими"?, деб юборибман ...

Бир йигит дўстига телеграмдан:
— Энди қоғоз хатлар орқали гаплашсак нима дейсан?, - деб ёзибди.
Анча танаффусдан сўнг унга жавоб келибди:
— Нима Алишер, қамоққа тушдингми?

Ҳар йили мактабга линолеум учун пул бераверишдан чарчаган ота-оналар, бу йили синф хоналарига асфальт ётқизишга келишиб олишди.

Қайнона келинидан сўрабди:
— Лағмон чўзишни биласизми келинпошша?
— Ҳа, биламан ойижон!
— Лағмонларингиз ингичка ва мазали бўлиши учун сизга нима керак?
— Оёғимни тагида ҳеч ким ўралашмаслиги керак!

— Манави дориларни олиб қўйинг.
— Вой, аччиқлигини. Қандай дори эди ўзи?
— Суваракка қарши...!

— Адажон, тушимда менга беш минг берганмушсиз...
— Ўша пулларни ўзингга олиб қўяқол, ўғлим!

Бир куни савлатли кийинган эркак, автобус бекатида одоб билан ҳаммани ўтказиб юбориб, охирги бўлиб ўзи автобусга чиқибди. Лекин кутилмаганда оёғини эшик сиқиб қолган экан,
— Падарингга лаънат, эшшак, ҳайвон! Оч эшикни хезалак! Нима кўрмисан аҳмоқ, ..., - деб сўкина бошлабди.
Қўрқиб кетган ҳайдовчи шу заҳоти эшикларни очибди. Бояги эркак дарҳол ўзига келиб, уст-бошини тўғрилаб, ҳушмуомалалик билан:
— Узр сўрайман! Жуда қўрқиб кетдим-да..., - дермиш жилмайиб.