Дода латифалар

Бир отахон нуқул машинаси сочилиб кетган ҳолда устага олиб келаверар экан. Охири устани аччиғи чиқиб:
— Ота машинани жуда яхши ҳайдаб кетасиз-ку!? Нимага нуқул бузилиб қолаверади? Юринг-чи, - деб уста отахонни машинасига ўтирибди.
Машина юра бошлабди.
— Биринчи скорстда 20 га чиқамиз, иккинчи скорстда 50 га, учинчи скорстда 80 га, тўртинчи скорстда 120 га, бешинчи скорстда 170 га чиқиб, янада тезроқ юриш учун "ракета" деган R га, - деб урган экан отахон.

Кичкинтой Абдураимнинг онаси, ҳар доим жинси шим кийиб юрар экан. Бир куни тўйга бориш учун кўйлак кийса, кичкинтой Абдурайим:
— Вой ойи, сиз аёлмисиз? - дермиш.

Терговчи гувоҳни сўроқ қилмоқда:
— Сиз жабрланувчи Ҳамидни дўппослашаётганини кўра туриб, ёрдам бермай, индамай ўтиб кетгансиз...
— Нима қилай? Ахир ўзлари менсиз ҳам жуда яхши уддалашаётганди-да...!

— Яхши қиз, сизни суратга олсам майлими?
— Нега керак сизга???
— Телефонимни экранига қўймоқчиман, болаларим унга тегмасликлари учун...

Ҳамшира беморга маслаҳат беряпти:
— Агар шифокорга атаганингиз бўлса операциягача беринг! Акс ҳолда кейин кеч бўлиши мумкин...

Дугоналар суҳбатидан:
— Эримни феъли жуда-ям оғир, умуман яшаб бўлмайди.
— Унда ажраш у билан...
— Ажраш?! Нималар деяпсан?! Мени ҳаётимни расво қилган одамни шунчаки озодликка қўйиб юбориб, бахтли ҳаётга қайтараман-ми?

Ишга жойлашиш учун келган инсон билан суҳбат:
— Ўзингизни кучли сифатингизни айтиб беринг?!
— Қатъиятлилик!
— Жуда яхши. Сизга келгуси ҳафтада қўнғироқ қиламиз.
— Кераги йўқ. Унгача мен ўзимга бошқа иш топиб бўламан.

Ота: Ўғлимни телефонини қўлимга олиб, қарадим. Хотинимни рақамини "Хўжайин" деб ёзиб қўйибди. Мени рақамимни нима деб сақлаган экан??? "Хўжайиннинг хўжайини" деган ёзув чиқди. Маъқул!

Терговчи сўроқ қилинаётган кишидан сўрабди:
— Фақатгина ўз кўзингиз билан кўрган нарсаларни айтинг! Демак, туғилган санангиз?
— Билмайман, ўртоқ терговчи. Буни мен кўзларим билан кўрмаганман!

Қурилишга текширув комиссияси келиши кутилаётган экан. Бригадир ҳамма ишчиларни йиғиб, дебди:
— Нима бўлишидан қатъий назар, ҳеч нарса сездирмасликка ҳаракат қилинглар. Ҳудди шундай бўлиши керакдек тутинглар ўзингизни! - дебди.
Текширув комиссияси келиб турса, бирданига девор қулаб тушибди. Шу пайт ишчилардан бири хурсанд бўлиб, соатига қараб дебди:
— Роппа-росса 11:00! Тўппа-тўғри! Жуда-ям аниқ! Ҳудди ҳисоблаганимиздек!