Бир киши ҳар куни барга кириб, чўнтагидан бир сиқим танга чиқарар экан-да, — Пиво қуй! Қайтими керак эмас, - деб тангаларни сочиб юбораркан.
Бир гал яна шунақа қилган экан, сотувчи ердаги ҳамма тангаларни йиғиб:
— Қайтими менга ҳам керак эмас, - деб узоқроққа сочиб юборибди.
Ҳалиги одам тангалар ётган жойга бориб, бир дона тангани чўнтагидан олиб, ерга ташлабди-да:
— Унда яна битта пиво қуй!, - дермиш.
— Дугонажон, мен жудаям саҳий йигит билан учрашиб юрибман.
— Нимаси саҳий?
— Менга ҳар куни жуда кўп гуллар совға қилади. Айниқса, ўтган ҳайитда совға қилган гулларини кўплигини кўрсангиз эди...
— Вой, зўр-ку. У ўзи қаерда ишлайди?
— Қоровул бўлиб ишлайди.
— Бўмаган гап. Қоровул шунча пул топармиди?
— У қабристонда қоровул.
— Дада, мана бу граната дегандиз, шуни ичини очиб беринг, - дебди болакай.
— Ўғлим, бу инсон ҳаёти учун ҳавфли! Бу ёққа бер!, - деб ўғлининг қўлидан олиб қўйса, бола хафа бўлиб:
— Дангасага иш буюрсанг - ақл ўргатади, - дермиш.