Дода латифалар

— Нега кайфиятинг йўқ?
— Раҳбаримиз ҳаммани ишдан бўшатяпти.
— Сен ҳавотир олма, раҳбаринг хотини билан ажрашди. Бўшаётганлар унинг қариндошлари.

— Статистик маълумотларга қараганда кўп сут истеъмол қилса, одам кучли бўлар экан.
— Хўп, 5 литр сутни ичиб, шкафни жилдириб кўрчи?
— Сангамаааас. Энди 1 литр ароқни охиригача ич.
— Ана холос. Шкаф ўзидан-ўзи силжиб кетвоттику...

Бир куни Афанди бозордан юк кўтариб келаётган экан, бир қўшниси уни кўриб:
— Э, қўшни мен ҳам бозорга кетаётган эдим, этмабсиз-де машинамда бирга бориб келардик, - дебди
Шунда Афанди:
— Ростанми? Яхши эттингиз, яна у бу нарсалар олишим керак эди, ҳозир чиқаман. Қўшни бор бўлинг, - деса Ҳалиги қўшни ичида:
— Қўқон маъзиратни ҳам билмайди бу галварс. Сен етмай турувдинг, - дермиш

Икки таниш автобус бекатида учрашиб қолишибди.
— Ў, сени анчадан бери кўрмагандим! Уйландингни?
— Йўқ.
— Ие, нимани кутаяпсан?
— Автобусни.

Футбол вақтида бир футболчи cудяга ҳадеб паc узатавеpибди. Мураббийни жаҳли чиқиб:
— Нега унақа қилвоccан? - деcа
— Ўзингиз айтдизку cудья ўзимиздан, қўрқмай ўйнайвеp, - деpмиш футболист.

Афанди бир ўртоги билан ётар эди, ўртоғи уйғониб Афандидан сўради:
— Афанди, уйғоқмисиз?
— Ҳа, нима қилди?,
— Сиздан бир оз пул сўрамоқчи эдим.
— Ундай бўлса мен ухлаяпман,— деди Афанди.

Бир куни 2 та дугона паркда кетишаётган экан, бир қитмир бола келиб, қизлардан:
— Исмийла нима? - деб сўрабди.
Қизлардан бири иккинчисига қараб:
— Исмингни этма, Зилола, - дебди
— Ҳоп, Ҳилола, - дебди.

Бир куни Афанди уч-тўртта ўртоғини уйига бошлаб келди. Хотинига кириб: «Бир қулинг ўргилсин палов қилгин» деди.
— Вой, қизиқмисиз? Ахир уйимизда на гуруч бор, на гўшт, на ёғ бор. Нима бор, нима йўқлигини суруштирмай-нетмай, меҳмон бошлаб келаверасизми?!
— Хўп-хўп хотин, сал ўпкангни босиб ол. Ҳеч бўлмаса, дастурхонга бўш лаганни олиб чиқиб қўйгин, ўзим гапнинг кифтини келтираман.
Хотини ҳам эри айтгандай қилиб, бўш лаганни дастурхонга олиб чиқиб қўйди.
— Оғайнилар,— деди Афанди,— Агар уйимизда гуруч, ёғ, гўшт бўлганида эди, ҳозир шу бўш лаганда буғи чиқиб турган палов бўларди...

Мен уйқуни севаман, у ҳам мени севади.
Лекин бизни муносабатимизга ота-онам қарши!

Катта компания директори ўз ўринбосарига гап уқтирмоқда:
— Сизни табриклашим мумкин. Бундан олти ой илгари оддий ходим сифатида иш бошлагандингиз. Бир ой ўтиб бўлим бошлиғи бўлдингиз.
— Тўғри.
— Икки ой ўтиб, омбор бошлиғи бўлдингиз.
— Бунисиям тўғри.
— Ҳозир эса, кўз тегмасин, бош директор ўринбосари лавозимида ишлаяпсиз. Бунинг учун нима дейиш керак?
— Раҳмат, дада!