Дода латифалар

Қаҳратон қиш кунларининг бирида, кўчада қалин қор ёғиб, кучли бўрон эсаётган экан. Бир кишининг эшиги тақиллаб қолибди. Қараса, эшик олдида совуқдан музлаб қолган гўзал аёл турган эмиш. Уй эгаси уни ичкарига таклиф қилибди. Аёл:
— Музлаб қолдим, - дебди.
Ҳалиги киши аёлни олов ёнига таклиф қилибди.
— Барибир исимаяпман, - дебди аёл яна.
Аёлни иссиқ кийимлари билан ўраб, қайноқ чой берган киши, - энди-чи?, - дебди.
— Бундай вақтларда раҳматли эрим мени қучоқлаб, танаси билан иситиб қўярди, - деб эркалана бошлабди аёл.
Уй эгаси эса:
— Кўчада қалин қор ёғиб, кучли бўрон кўтарилган. Бундай ҳавода эрингизни танасини олиб келолмайман, - деган экан.

Эр-хотин нонутша қилиб ўтиришарди. Бир пайт эри хотинига қараб:
— Асал чой бер, - дебди.
Буни эшитган хотинининг жаҳли чиқиб:
— Қанақа Асал? Мен Нигораман!!! Ким у Асал?, - деб бақира бошлабди.
Эри эса:
— Сен Нигорамас, аҳмоқсан! Сендан асалли чой сўрадим, - дермиш.

Ёш қиз онасига қўнғироқ қилиб сўради:
— Ойижон, сиз мени яхши кўрасизми?
Онаси:
— Ҳа, ҳа қизалоғим! Албатта.
— Телефон гўшагини адамга беринг.
— Ана адажон эшиттингизми? Ойим рухсат бердилар!

Ресторанда официантга мижоз:
— Доллар олаверасизларми?
— Ҳа.
— Пластик карта билан ҳам ҳисоблашсак бўладими?
— Ҳа.
— Шиша Бутылка билан-чи?

Бир йигит сочини калталатгани сартарошга борибди. Сартарош йигитга савол бераверибди:
— Уйланганмисиз?
— Ҳа.
— Хотинингиз нима иш қилади?
— Аёл киши қиладиган ишлар, шулар билан банд.
— Хотинингизга ичиб уйга борганингиз ёқадими?
— Қайси аёлга ичган эркак ёқади?
— Хотинингиз.....
— Ака жонга тегдингиз. Тушунаман, сартарошлар мижози билан гаплашиб ишлашади. Лекин нимага сизни хотиним қизиқтириб қолди? Ҳар гапингизда хотинимни сўрайсиз. Нима хотиним билан орангизда бирор гап борми?
— Ҳафа бўлма укам. Ҳар гал хотинингни сўрасам сочинг тикка бўляпти. Сочингни осонроқ оляпман-да.

Бир йигит дўстидан сўрабди:
— Хотининг билан кечаги жанжалинг нима бўлди?
Дўсти:
— Охири хотиним ёнимга тиззасида эмаклаб келди.
— Кейин нима деди?
— Краватни тагидан чиқ номард деди.

Афанди бир куни пулсиз қолиб қўлига икки қулоч арқонни олди-да, мардикор бозорга чиқди. У мардикорлар қаторида ўтирган эди бир киши келиб:
— Бир яшик ойна бор, кимки шуни уйимга элтиб берса, пул ўрнига учта ҳикматли гап айтаман, - деди.
Мардикорлар: «Қуруқ гап — қулоққа ёқмас» деб, индамай ўтираверишди.
Афанди яшик эгасининг шартига рози бўлди-да, яшикни кўтариб борар экан:
— Қани, ҳикматли гапларингизни айтинг, - деди.
— Биринчи гапим шуки: Агар биров сизга «тўқликдан очлик яхши» деса, асло ишонманг, - деди ойна эгаси.
— Ҳай-ҳай, бунча яхши, - деди Афанди,— қани, иккинчисини ҳам эшитайлик?,
— Агар биров сизга «отлиқ юришдан яёв юриш яхши» деса, асло ишонманг.
— Ҳай-ҳай, буниси ундан ҳам ўткир гап экан,— деди Афанди,— қани, учинчисини эшитайлик?
Ойна эгаси:
— Агар биров сизга «сендан кўра аҳмоқроқ мардикор бор» деса, асло ишонманг, - деган эди, Афанди яшикни кўтариб туриб ерга бир урди-да:
— Агар биров сизга «шу яшикнинг ичидаги ойналардан биронтаси бутун қолди» деса асло ишонманг! - деди.

Иккта жинни филм томоша қилиб ўтирибди. Бири иккинчисига деди:
— Гаров ўйнаймизми, йигит кўприкдан ўзини сувга ташлайди!
— Ташламайди. Гаров ўйнашди. Йигит ростдан ҳам кўприкдан ўзини сувга ташлади. Ютқазган жинни чўнтагидан пул чиқариб шеригига узатди.
— Керакмас, бу филмни илгариям кўрганман, деса. Шериги:
— Мен ҳам кўрганман. Лекин иккинчи марта ҳам ўзини сувга ташлайди, деб ўйламагандим, - дермиш.

Ўғил армиядан келибди. Ота—онаси кутиб олишибди, стол тузатишибди. Отаси дебди:
— Ўғлим арок ичамизми?
— Йўқ, яхшиси шампанский ичамиз.
— Ўғлим шашлик еймизми?
— Йўқ, яхшиси конфет ейман.
Бироз вакт ўтгач ўғли хожатхонага ўтибди.
Отаси милтиғини кўтариб югуриб чиқибди.
Онаси:
— Ҳа, дадаси қаёққа?!
— Агар бу ўғлинг ўтириб сийса отиб ташлайман!!!

Бир киши шошилиб кириб хотинини чақирди-да, кўйлагини кўтариб “Белимга тупур”, деб буюрди. Хотин унинг бу амридан ажабланди.
— Бўлақол, белим оғриб, жонимни оляпти. Дўхтирга борган эдим, илоннинг заҳрини суртинг деди. Дорихонада бунақаси йўқ экан. Ўзинг тупуриб қўя қол, тилингга тегиб чиққан тупугинг ўнта илоннинг заҳрига татийди.