Болакай уйга хомуш келиб онасига дебди: — Ойижон, бугун адам билан кетаётсам, автобусга бир аёл чиқди. Мен ўрнимдан туриб у аёлга жой бердим. Аёл бўлса ўтирмади. Онаси сўрабди: — Кейин сен нима қилдинг? Болакай: — Нима қилардим!? Яна адамнинг тиззасига қайтиб ўтирдим.
Менда бор одатлар сизда ҳам борми?
— Йогуртни очганда, биринчи бўлиб қопқоғини ялаб қўясизми?
— Телефонингизга келган смс ни ўқиб, баъзида овоз чиқариб жавоб берасизми?
— Ёқимли смс ларни қайта-қайта ўқиб кўрасизми?
— Эшик ёпиқ турганини кўрсангиз ҳам барибир тортиб кўрасизми?
— Ердаги брусчаткани устидан юриб кетаётиб, фақат бир хил шаклларини босишга ҳаракат қиласизми?
— Кечаси ётоқхонангиз чироғини ўчиргач, краватгача телефонингизни чироғини ёқиб етиб оласизми?
Однода бир қиз “Ҳаётни жиддийга олманг, ҳаммасини ўз ҳолига ташлаб қўйинг” деб ёзибди. Бу гапдан илҳомланиб, бутун оиламиз билан коммунал тўлов қоғозларини устида писта чақиб ўтирибмиз.