Дода латифалар

Бир аёл дугонасига:
— Вой дугон, кўзинларингга нима бўлди, қизариб кетибди?
— Кеча қўшнимизникида жанжал бўлаётган эди. Мен қулф тирқишидан қараб турувдим, ичкаридан кимдир кўзимга бармоғини тиқиб олди.
— Унда иккинчи кўзинг нимага қизил?
— Иккинчи кўзим билан ким бармоғини тиққанини кўрмоқчи эдим.

Қизлар! Агар сизларга чекмайдиган, ичмайдиган, қизлар билан юрмайдиган йигит керак бўлса, Ситро қопқоқларидан йигит расмини йиғинг!

Бир кишини оғзидан бадбўй ҳид келаркан шунга ҳеч ким унга тегмас экан.
Маҳалла раисига бориб:
— Мени уйлантириб қўймасангиз мен ҳокимятга устингиздан арз қиламан, - дебди.
Оқсоқол бошқа оқсоқоллар билан гаплашиб ҳидни билмайдиган бир хотин топиб, уйлаб қўйибди.
Орадан 1 ҳафта ўтиб бояги хотин Раисни олдига келибди:
— Мен у билан яшамайман, - деган экан
— Нимага? - деб сўрабди оқсоқол
— Ёнида ётсам кўзим ачишиб кетяпти, - дебди.

Бир куни афанди ароқ дўконига кирса. Остонада бир маст ухлаб ётган экан. Шунда Афанди сотувчига қараб дебди:
— Бу мастни уйига олиб бориб қўймасизми?
Сотувчи жавоб берибди:
— Ахир бу бизнинг рекламамиз-ку!

— Ҳозирги кунда журналлар ярим ялонғоч аёллар расмига тўлиб кетди. Бизни давримизда бунақа эмас эди! – дебди кекса журналист.
— Сизни пайтингизда кийим-кечаклар арзон эди-да! – дебди унга муҳаррирлардан бири.

Кеча тунда бир нотаниш телефон қилди ва қабристонда учрашув белгилади. Ғалати одам экан. Келмади...

Чет эллик жиноятчи таржимон орқали сўроқ қилинмоқда:
— Ўғирланган олтинларни қаерга яширдинг?
Жиноятчи:
— Айтмайман.
Таржимон:
— Айтмас экан.
— Сўнгги мартта сўраяпмиз, олтинлар қаерда?
Жиноятчи:
— Қўлингиздан келганини қилинг! Айтмайман!
Таржимон:
— Айтмайман деяпти.
— Агар олтинларни жойини айтмасанг, сени отиб ташлаймиз.
Жиноятчи:
— Бўлди, айтаман! Олтинларни фалон жойга яширганман.
Таржимон:
— Отиб ташлайверинглар деяпти.

Кўп ичиб қотиб қолган одам эртасига учта нарсага қарашга қўрқади:
1. Ҳамёнига.
2. Кўзгуга.
3. Кирувчи ва чиқувчи қўнғироқларга.

Қари аёл Америкага борибди. Бир куни автобусга чиқса, ёш йигит жой берибди. Қари аёл ёшлигида немис тилини ўрганган экан. Thank you дейиш ўрнига, Danke деб юборибди.
Донкей немисчада раҳмат дегани. Инглизчада эса эшак дегани.

Чумоли ва фил чегарани ноқонуний кесиб ўтишмоқчи бўлиб, чегарага яқинлашишибди. Шунда чумоли бирданига ерга ётиб олибди. Фил ҳайрон бўлиб:
— Ие чумоли, нега ётиб олдинг? - деса, чумоли:
— Сен кетавер дўстим! Мени чегарачилар кўриб қолди, - дермиш