Дода латифалар

Бир куни тунда афанди меҳмондан қайтаётса, йўлида бой учраб қолибди.
Бой афандини камситмоқчи бўлиб:
— Ҳа, афанди, сенмидинг? Мен бўлса мол келяпти деб ўйлабман, - деса, афанди ҳозиржавоблик билан:
— Ие, бойота! Мен сизни одамга ўхшатиб юборибман, сиз экансиз-ку, - деган экан.

Бир куни доллар оламдан ўтиб, дўзахга тушибди. Қараса, жаннатда фақат сўмлар юрганмиш. Шунда у:
— Менинг қадрим баланд эди. Нега жаннатда сизлар юрибсизлар? – деса, сўмлар жавоб қайтарибди:
— Сен бирор маротаба эҳсон қутисига тушганмисан?

Бошланғич синф ўқитувчиси ўқувчиларига:
— Қўлимда иккита олма бор эди. Биттасини еб қўйдим. Нечта қолди? - деса, орқада ўтирган бир бола синфдошига қараб:
— Кап-катта одам шунча бола турганда, олмани ўзи еб қўйиб, энди уялмасдан биздан сўрашини қара! - дермиш.

Ҳамма имтиҳон топширувчи талабаларга омад тилаймиз!
Айниқса, дарс қилиш ўрнига латифа ўқиб ўтирганларига!!!

Бир куни илон велоcипед миниб кетаётган экан..

— Маошинг қанча?
— 100 доллар.
— Вой тентак!
— Соатига.
— Вой аблаҳ!

Маҳбус хотинидан хат олибди. Ўқиб чиққач, камерадошлари:
— Хотининг нима деб ёзибди? - деса, маҳбус:
— Э, ўғлим иккинчи йил ҳам бешинчи синфда қоладиган бўпти… Оиламизни шарманда қилибди ярамас! - дермиш.

Бир талаба йигитга ҳар куни автобусда қари кампир ерёнғоқ берар экан.
Охири йигит сўрабди:
— Нега ҳар куни мени ерёнғоқ билан сийлайсиз? Атайлаб мени деб сотиб оласизми?
Кампир жавоб берибди:
— Йўқ. Мен ҳар куни Сникерс ейман. Шоколадни ичидан чиқган ёнғоқларни тишим йўқлиги учун оғзимда у ёққа, бу ёққа оламан-да, чайнаб ютолмайман. Кейин шуларни сенга илинаман-да болажоним.

Ҳамманинг ўз бахт формуласи бор. Масалан ман хонам шипига "Эртадан югуришни бошлайман!" деб ёзиб қўйганман. Ва ҳар куни эрталаб уйғонганда бу ёзувга кўзим тушади ва "Ҳайриятки бугундан эмас, эртадан экан!" деб хурсанд бўлиб қўяман...

Ўқитувчи сўрабди:
— Болалар, мактабимизга текширув келган. Ҳозир улар бизни синфга кирганларида нима деймиз?
— Ассалому алайкум деймиз.
— Чиқиб кетаётганида-чи?
— Ҳайрият-ей деймиз! – дейишибди.