Дода латифалар

Бир куни илон велоcипед миниб кетаётган экан..

Азиз ота-оналар! Ҳавотир олманглар, синф хоналари иссиқ ва барча ўқитувчилар 100 фоиз ишга келган. Таътилни давом эттираверинглар!

Ишсизликни энг ёмон кўриниши - ишламайдиган бошдир!

Афанди бозордан гўшт олибди-ю, кабоб қилишни билмасмуш.
Қассоб одам бир қоғозга кабоб тайёрлаш усулини ёзиб афандига берибди.
Йўлда афандининг қўлидан итлар гўштни олиб қочибди. Афанди бўлса итларни орқасидан "Қоғоз менда қолди-ку тентаклар!" дермиш.

Мактабда:
— Биз сизни ўғлингиз устидан шикоят қилиш учун чақирдик. У ўзини мактабда жуда-ям ёмон тутади.
— Уйда ҳам ўзини ёмон тутади. Мен сизларни чақираётганим йўқ-ку!

Кампир:
— Чол, нимани ўйлаяпсиз?
Чол:
— Сен ўйлаётган нарсани.
Кампир:
— Ўлинг-ей, уятсиз!

Битта одам 4 рақамини айта олмас экан.
Нон дўконига кириб "Менга 6 та нон беринг. 2 таси керакмас" дер экан.

Бир йигит Францияга саёҳат чиптасини ютиб олибди. Лекин франсузчани билмас экан. Нима қилишини билмай, дўстидан маслаҳат сўрабди:
— Ўртоқ, бошим қотди. Францияга кетяпман-у, француз тилини билмайман!
Дўсти маслаҳат берибди:
— Шу ҳам муаммоми?! Ҳар бир сўзингни олдига "Ф" ҳарфини қўшиб гапираверасан…
Йигит Францияга борибди. Ҳамма ёқда фрунцузлар…
Шаҳар айланиб юриб, адашиб қолибди. Шунда йўлни сўраш учун бир франциялик одамни тўхтатиб сўрабди:
— Фалом, фака! Фузр, фанави фўча фаерга фолиб форади? – деса, ҳалиги француз одам қараб туриб:
— Фэ фоғайни, фўзим фам филмай фурибман, - деган экан.

Бошқа уйга адашиб кириб қолган сигир нима дейишини билмай:
“Кечирасизлар, сут олмайсизларми?” дебди.