Бир куни афанди бир арава ўтин олиб кетаётса, қўшниси сўрабди:
— Нима олиб кетяпсиз афанди?
— Беда, - дебди афанди. Қўшниси:
— Ўтин-ку, - деса, афанди:
— Билсанг, нега сўраяпсан? – деган экан.
Бўйи етган йигит адасининг калишини ичига сабзи солиб, “дадам мени тушуниб оладиган” деган ҳаёл билан институтга ўқишга кетибди. Кечқурун қайтиб келса, ўзини калишини ичида тўлов-контракт шартномаси турган эмиш.
Гаи ходими:
— Яхши қиз, ҳайдовчилик гувоҳномангиз борми?
— Ҳа бор.
— Қани бир текшириб кўрайлик...
— Илтимос, олиб қўйманг!
— Нега?
— Чунки гувоҳномадаги расмга жуда чиройли тушгандим-да.
Бир куни икки севишган денгиз бўйида ўтиришса, қиз сўрабди:
— Севигилим, нега денгизни суви кўпираверади?
Йигит жавоб берибди:
— Ким билади? Балиқлар кир ювса керак-да...