Дода латифалар

Автобусда кетаётган ёш йигитча ўриндиқда бўйнига тилладан ясалган самолёт занжирини илиб олган аёлга термулиб кетаётса, аёл унга қараб:
— Ҳа, йигитча, самолёт ёқиб қолдими? - деса,
Йигит:
— Йўқ, аэропорт ёқди, - деб жавоб берибди.

Кўчада учта одам кетаётган экан. Бири кўр, иккинчиси чўлоқ, учинчиси кал экан. Ёнидан катта тезликда машина ўтиб кетса кўр дебди:
— Машинани рақамини ёзиб олдим!
Чўлоқ дебди:
— Шу машинага етиб олайми?!
Кал бўлса жаҳл билан:
— Чиройли соч турмагимни бузиб юборди, - деган экан.

Бир ўсмир йигит уйидагилардан беркитиб сигарет чекар экан.
Ўқишга отланиб чиққан йигит қараса, гугурт уйида қолиб кетибди. Сигаретни лабига қистирибди-да, кўчадагилардан “олов” сўрай бошлабди.
Йигитча бир одамни юзига қарамасдан, сигаретни ёқиб олишга гугурт сўраса, юзига шапалоқ тушибди.
— Ёндими? – дебди ҳалиги киши.
Йигит қараса, рўпарасида адаси турганмиш.
— Ёниш ҳам гапми? Чақмоқ чиқди, - деган экан ўсмир йигит.

Иккита ёши катта чол-кампирлар бир-бириникига меҳмонга боришибди.
Кампирлар ошхонада пишир-куйдир қилгунча, иккала қария гап бошлашибди:
— Ўтган куни кампиримни ресторанга олиб боргандим. Унга ёқмади.
— Қайси ресторан экан у?
— Эсим қурсин! Ҳозир ёдимдан чиқди... Аёлларга баҳорда совға қиладиган гул номи нима эди?
— Настаринми?
— Йўқ!
— Лолами?
— Йўқ!
— Атир гулми?
— Йўқ!
— Наргис гулми?
— Ҳа!
Чол ошхона тарафга ўгирилиб:
— Наргизахон, ўтган куни биз борган ресторанни номи нима эди?

Театрда катта премьера кетяпти. Саҳнада актёрлар роль ижро этишяпти. Тўсатдан томошабинлар орасида маст одамнинг овози:
— Залда врач борми? Борми врач орангизда?
Ҳамма ўрнидан туриб, залда ваҳимали шовқин бошланиб кетибди. Актёрлар ҳам тўхтаб қолишибди.
Шу пайт олдинги қатордан бир одам:
— Ҳа, мен врачман. Нима гап? - деса, ширакайф овозда ҳалиги маст киши:
— Зўр спектакль экан-а, ҳамкасб!? - дермиш.

"Бир ҳафтада қайтараман", - деб қарз олган ва бир ойда қайтарганларни қизил китобга киритиш керак.
Чунки бунчалик тез қарзини қайтарадиган инсонлар камайиб кетмоқда!!!

Иккита ҳамкасблар кечки пайт ишдан чиқишибди. Биринчиси дебди:
— Битта илтимосим бор, ҳозир бошлиғимиз ишдан чиқади. Сен уни ҳайдовчисисан-ку! Машина бузилган деб бироз шу ерда уни ушлаб тургин. Бугун бошлиғимизни қизи билан учрашмоқчи эдим, - дебди.
Ҳайдовчи истар-истамас зўрға рози бўлибди.
Бошлиқ ишдан чиқиб:
— Қани кетдик-ми?! - деса, ҳайдовчи:
— Машина негадир ўт олмаяпти!? - деб баҳона қилиб, анча вақтгача ушлаб турибди. Буни сезган раҳбар:
— Нега мени алдаяпсан? Тўғрисини айт! Акс ҳолда ишдан бўшатаман! - деб бақира кетибди.
Бошқа чораси қолмаган ҳайдовчи бор гапни айтиб берибди. Шу ерда ишлайдиган дўсти унинг қизи билан учрашмоқчи эканини, шунга у машина бузилди деб, баҳона қилганини айтса, бошлиқ хохолаб кулиб:
— Лақма экансан-ку! Мени умуман қизим йўқ. Ундан кўра уйингга бориб ўзингни қизингдан хабар ол!!! - деган экан.

Мактаб ўқувчиси Шокирдан сўрашибди:
— Шокиржон айт-чи, Африка узоқми, яқинми?
— Яқин, - дебди Шокир.
— Нега ундай деяпсан? - дейишса, у:
— Юқори синфдаги негр бола мактабга ҳар куни велосипедда келиб-кетади-ю?!

Бой одам билан ўғри одам дўст экан. Ўғри бойдан сўрабди:
— Сени сейфингни коди нечи?
Бой:
— Сейфимни кодини нима қиласан?
Ўғри:
— Агар эсингдан чиқиб қолса, сенга айтаман.
Бой:
— Кодини бир дафтарга ёзиб қўйганман.
Ўғри:
— Дафтаринг қаерда?
Бой:
— Сейфимни ичида.

— Ўртоқ командир, телевизор кўрсак бўладими?
— Кўринглар. Фақат ёқманглар.