Дода латифалар

Отанинг қизига насиҳати:
Энди она қизим, ҳар бир қиз ўз уйига “Гости”. Шундай экан, сенга айтар Статусим: Куёвникига борганда “Закрыть Профиль” бўлгин. Эрингдан бошқаси сенга “Дружба” ташласа “Игнор” қилгин. Эрингни камчиликларини ҳамиша “Невидим” қилгин. Қайнота-Қайнонангни ҳар бир гапига “Класс” деб тургин. Уйдаги “Сообшения” ва “Обсуждения”ларни бизга ва кўчадагиларга асло “Копиравать” қила кўрмагин. Қўшниларингга “Друзья” бўл! Қайнопаларинг билан эса “Лучшие Друзья” бўлгин. Ҳар бир қилиқларига “Лайк” деб тургин. Уларнинг “Чёрный списка»сига асло туша кўрмагин!

Ўзбек хитойликдан сўрабди:
— Сизларда аҳоли неча киши?
Хитойлик айтибди:
— Бизда аҳоли 1 млрд. 300 млн.дан ортиқ. Сизларда-чи?
Ўзбек:
— Бизда 32 млн. аҳоли бор, - дебди.
Шунда хитойлик ўзбекка қараб:
— Унда ҳаммаларинг бир-бирларингни танисаларинг керак-а? – дебди.

Бозорда назоратчи сотувчига:
— Манави сотаётган балиғингизни ҳужжати борми?
— Ҳужжати? Қанақа ҳужжат? Ўлими тўғрисида гувоҳнома керакми?!

— Ойижон, менга икки минг беринг.
— Ҳов анави ерда ўтирган бувига бермоқчиман.
— Вой ўзимни ақилли болажоним. Қани ўша буви?
— Ҳов ана, музқаймоқ сотяптилар...

Икки севишган ҳиёбондаги ўриндиқда осмонга қараб ўтиришибди. Бирдан йигит дебди:
— Вой қара! Юлдуз учди! Ният қил!
Қиз:
— Сизга турмушга чиқсам дейман...!
Йигит:
— Ие!!! Қайтиб орқасига кетди-ку?!

Бир йигит чет элда 5 йил юриб, уйга қайтибди. Қайтибди-ю, лекин нуқул русча гапирармиш. Қишлокдан холаси кўргани келибди. Салом-аликдан сўнг холаси ҳасрат бошлабди:
— Болам, ўтган йили поччанг ҳам оламдан ўтдилар, - деса. Йигит:
— Чепуха, - дебди. Холаси у русчасига "Ҳудо раҳмат қилсин" дегани бўлса керак-да деб:
— Нима ҳам қилардик болам, бизам "Чепуха" деб ўтирибмиз, - дермиш.

Талаба адабиётдан имтиҳон топширяпти. Ёзувчини туғилган йили эсида-ку, вафот этган йили эсида йўқ экан. Ўқитувчи:
— Ёзувчини вафот этган йилини айтинг!
Талаба:
— Уни ўлди дейишга тилим бормайди. У мен учун доим тирик!

Оёғида тура олмаётган маст одам уйига келиб, ошхонадаги музлаткич эшигини очибди-да:
— Себзорга! Нечи пул? Йўқ дейсанми...? - дебди.
Кейин нима бўлгани эсида йўқ. Эрталаб ошхонани бир бурчагида уйғониб қараса, музлаткични синдириб ташлаган экан.
Хотини уйғонмасидан музлаткични олиб, устахонага югурибди.
Бироздан сўнг хотини туриб, ошхонага чиқиб қараса, музлаткич йўқ эмиш. Шунда хотини:
— Охири кўндирибди-да Себзоргача..., - дермиш.

Эр-хотин супермаркетдан иккита аравачани тўлдириб, харид қилишибди. Кассани ёнига келишса, хотини:
— Вой адаси шошмай туринг! Ҳожатхона қоғозини унутибмиз. Ҳозир ELMA дан олиб чиқай деса, ҳаражатни кўриб, жаҳли чиқиб турган эри:
— Керакмас, ҳозир чек қоғози эллик метр бўлади, - дермиш.

Бир қишлоқнинг йўлида каттакон чуқур бор экан. Шу йўлдан ўтган одамлар чуқурга тушиб, жароҳатланишаркан.
Кунларнинг бирида учта одам шу чуқурни ёнига келиб, тортишиб қолишибди:
— Биласизларми? Шу чуқурни ёнига тез ёрдам машинасини олиб келиб қўйиш керак. Шунда, йиқилган одамга ёрдам кўрсатиш осон бўлади, - дебди биринчиси.
— Э, йўғ-е! Ундан кўра, шу ерга касалхона қуриш керак. Йиқилган одам дарров касалхонага боради, - дебди иккинчиси.
Шунда учунчи одам ўйланиб туриб:
— Оббо, иккалангни ҳам ақлинг йўқ экан. Яхшиси, чуқурни кўмиб, бирор яқин касалхона олдидан чуқур кавлатиш керак, - деган экан.