Har kuni kompyuterimdan Gugl xotirasini o‘chirib turaman.
Kasbimga oid bilimlarni internetdan qidirib topayotganimni hech kim bilib qolmasligi kerak.
Yigit sevgan qiziga debdi:
— Menga turmushga chiqish taklifini bergandim. Anchadan beri javob bermayapsan?!
Qiz debdi:
— O‘shandan beri qancha oylik maosh olishingizni bilolmayapman...!
Dam olish uchun Chorvoqqa borishga pulingiz yetmasa, Turkiyaga boring...!
— Vanihoyat, "jinnini yoqish"ni o‘rganib oldim. Juda foydali ekan.
— Sen "o‘chirishni" o‘rganishing kerak edi-ku!

Radioga qo‘ng‘iroq bo‘libdi:
— Allo, bu radiomi?
— Ha. KImga salom yo‘llamoqchisiz?
— Hech kimga. Shunchaki hovliga tariq yoygan edim. Radioni ovozini balandi qilib qo‘yaman. Har-har zamon "kish-kish" deb tursangiz...

Issiq havoda do‘konga kirib kelgan bolaga sotuvchi debdi:
— Nima olasan?
Bola javob beribdi:
— Dam olaman.
— O‘rtoq, sen ingliz tilini bilasanmi?
— Ha, a’lo bahoga!
— Apple nima degani?
— Bu, anavi iPhone ni ishlab chiqaruvchisi-de...!

Xodimlar bo‘limi boshlig‘iga korxona rahbari debdi:
— Korxonamga bir hisobchi kerak.
Xodimlar bo‘limi boshlig‘i:
— Hisobchiga qanday talablar qo‘yiladi? - desa, rahbar:
— Bitta talab! Men u bilan tinch uxlashim kerak! - debdi.

Og‘ir vaznli ayol taroziga chiqib, vrachdan so‘rabdi:
— Bunaqa vaznga mos kelishi uchun bo‘yim qancha bo‘lishi kerak?
Vrach:
— To‘rt metr bo‘lishi kerak...!
2-3 yildan keyin umuman kasal bo‘lmasligimiz kerak. Chunki hozir onlayn o‘qigan talaba vrachlar institutni bitirib ish boshlashadi.