Бир одам меҳмонхонага бориб:
— Жой борми, деса.
— Ҳамма жойлар банд, лекин бир хонада бир негр ўзи ётибди, шу билан ётсангиз бўлади, дейишибди
— Ҳа, майли мени соат 07:00да уйғотиб қўйинглар, деб ухлагани ётибди.
Негр ҳазилкаш экан у одамни юзига қора куя суркаб қўйибди. Эрталаб уйғотишганда шошилиб кийиниб ойнага қараса, юзи қора эмиш.
— Вой онасини эмгурлар адашиб негрни уйғотиб қўйишибди-ку, дермиш.

Пештокида «Кўнгил сирингизни гул воситасида изҳор этинг!» шиори осилган гуллар дўконига бир йигит кирибди.
— Менга бир дона атиргул беринг, - дебди у сотувчига.
— Атиги биттами?
— Ҳа... Мен жуда камгапман!

Немис тилида булбулу-гўё бўлган Лайлакжон Сафсатақулов, 3-чи Жаҳон урушини бошлаб юборишига бир бахя қолди.

Бир одам йўлда кетаётиб бир қизчани кўриб қолибди ва сўрабди:
— Ҳой қиз, нега бу ерда турибсан, адашиб қолдингми?
Қизча:
— Нега сўраябсиз, туриб ҳам бўлмайдими
— Ўзим шундай, уйинг қаерда?
— Ўзингизникичи?
— Меники чилонзорда! Ўзингизники қаерда?
— Меники ҳам Чилонзорда!
— Унда бу ерда нима қиляпсан?
— Сизни кутиб турибман!
— Мени?
— Ҳа сизни дада!
— Ие, қизим Гулчапчап ойинг қани?!

Қабристондан қайтаётган икки кампир суҳбатлашяпти:
— Ёшингиз нечада?
— Саксон еттида.
— Шу ёшингизда пардоз қилиб юрганингизга ўлайми?!
— Ҳа, энди... Ўзингиз неча ёшдасиз?
— Тўқсон учда, айланай.
— Уйга қайтиб овора бўлиб юрганингизга ўлайми?

Афанди кўчадан тақа топиб олди, жуда хурсанд бўлиб бораётган эди, бир ошнаси сўради:
— Ҳа, Афанди, бунча хурсандсиз? Афанди қўлидаги тақани кўрсатиб деди:
— Битта тақа нақд, яна учта тақа-ю усти бут бўлса, битта от деган сўз. Чу!

Талаба бу — аҳоли қатламининг қиммат телефон тутувчи, аммо ҳисобида маблағи йўқ кишисидир.

Боғчага келган боладан тарбиячиси билимини синаб кўряпти:
— Қани Акмал нимани биласан?
— 1, 2, 3, 4, 5
— Ана кўрдиларингми санашни билар экан, қани давом этчи,
— 6, 7, 8, 9, 10, валет, дама, король, туз..

Болача онасини ёнига югуриб келиб:
— Ойи, ойи, каравотни тагида ажина бор экан...
— Ҳа, ўғлим, даданг командировкадан келгунигача ўша ажина бизникида яшаб туради.

Афанди боғчасига ўтқазган кўчатларини ҳар куни кечқурун кўчириб, уйига олиб кириб кетар эди. Бу аҳволни қўшнилари кўриб:
— Афанди, бу нима қилганингиз? - дейишди.
— Ўзингга эҳтиёт бўл, қўшнингни ўғри тутма, - деди Афанди.